Davetçi, İslam'ın arzu ve isteklerini, kendi arzu ve isteklerinin üzerinde tutmalıdır. Resul-i Ekrem (s.a.v.), daima Allah'ın hükümleriyle hükmetmiş, Allah'ın (c.c.) kızdığına kızmış, sevdiğini sevmiştir. Ashabına da, her zaman, kendi nefisleriyle değil, Allah'ın ayetleriyle hüküm vermelerini emretmiştir. Kaabiliyetli liderler yetiştirmelidir. Çünkü her dava, liderlerin omuzlarında yürür. Cenab-ı Peygamber, Mekke...

Varlık ve yokluğun münakaşa edildiği topluluklarda, iman ve itikad konularında bir temel oluşturulduktan sonra diğer mevzulara geçilmelidir. Nitekim, İslam'ın ilk yıllarında Mekke'de nâzil olan ayetlere baktığımızda, iman ve itikad konularını içerdiğini görürüz. Daha ileriki yıllarda, sosyal hayatı düzenleyen ayetler nâzil olmuştur. Davetçi, meselelere her an hazır olmalı;...

Varlık sahnesine çıkmak bir seçilmişliktir. Hatta bir taş, bir ot, bir hayvan yahut başka bir canlı olarak değil de insan olarak dünyaya gelmek, daha özel bir seçilmişlik ve sevilmişliğin ifadesi sayılabilir. İnsan yahut başka bir varlık olmak noktasında yegâne irade sahibi Âlemlerin Rabbi olan Allah'tır. Bu açıdan yaratılmışların...

Allah elçilerinin ilki olan Hz. Âdem'den son peygamber Hz. Muhammed'e (s.a.v.) kadar nice Hak elçileri gelip geçmiştir. Bütün bu elçilerin getirdiği mesajda, takdim ettiği dinde temel esasların aynı olduğu gözlenmektedir. Nitekim Peygamberimizin (s.a.v.) daveti, diğer elçilerin davetlerini tevhid, tamamlama ve kemâle erdirme esası üzerine kurulmuştur. Her Allah elçisinin...

İslam'ı reddetmek ise, Allah'ı inkâr demektir. Zira, Hz. Musa'yı ve Hz. İsa'yı gönderen Cenab-ı Hak, en son ve kâmil bir din ile Hz. Muhammed'i göndermiştir. Rablerinin kendilerine gönderdiği kitapları tahrif etmek sûretiyle peygamberlerine en büyük ihaneti yapan insanların tek kurtuluş yolu, bütün peygamberleri ve şeriatlarını kuşatan en kâmil dine,...

mek; Cenab-ı Allah'ın bizzat teminatı altında bulunan zikrine, yani Kur'an'a sarılmaktır. İslam'a gönül vermek, Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)'in ümmeti ve vârislerinin bendesi olarak Kur'an-ı Mu'cizü'l-Beyan'ın hizmetinde bulunmak ne büyük nimettir... BİRİNCİ CİLDİN SONU

Bu bölümde Peygamberimizin yüce ahlakını bütün detaylarıyla inceleceğiz. Fakat önemine binaen, öncelikle, Allah'ın Sevgilisi'nin gönderildiği cahiliye toplumuna bir göz atalım: Cinler, Şeytanlar, Ruhlar: Arapların, cinler, şeytanlar hakkında tuhaf akideleri vardı. Bunların hepsini ayrı cinsten sayarlardı. Bunlara sûret ve işlerine göre çeşitli isimler verirlerdi. Cinlerin erkeklerine Gul, dişilerine Sulat derlerdi....

İnsanlarla düşüp kalkanlar. Bunlara Amir denirdi. Çocuklarla meşgul olanlar. Bunlara Rauh denirdi. Çok şirret ve yaramaz olanlara Şeytan denirdi. Çok çirkin, şirret ve yaramaz olanlara da İfrit denirdi. Hatta cinler, çok zaman çocukları ve gençleri ayartıp götürürlerdi. Hz. Ali'nin Tâlib isimli kardeşi de ayartılıp kaçırılmıştı. Daha sonra tekrar getirilip...

Bundan birkaç gün sonra, Resul-i Ekrem'in bi'set-i seniyyeleri zuhura geldi." (Sahih-i Buhari, c. 1, s. 546) Resulûllah'ın da bir kahin olduğunu düşünüyorlardı. Resulûllah'ın bir ara rahatsızlanarak birkaç gün ibadet edemediği bir sırada bir kadın gelerek (Ebu Leheb'in karısı olsa gerek) O'na şöyle demişti: "Ümid ederim ki, içindeki şeytanın artık...

intikam alacağını düşünürlerdi. Her karında bir yılan bulunduğuna inanırlardı. Bu yılan kıpırdayarak açlığı hissettirirdi. Bu semtten kuş gelirse şöyle olur, buradan gelirse böyle olur, uğursuz olur derlerdi. Kuşların, uçma tarz ve yönlerine göre hüküm çıkarırlardı. Hatta bu bir ilim haline getirilmiş bu ilme İlmü't-Tıyara ismi verilmişti. Keçiler, erkek...