İmam Hüseyin (a.s.), Tasua Günü'ne kadar geçen yolculukları boyunca yanında yer alan ailesini ve yakın dostlarını defalarca başlarına gelecek akıbet konusunda uyarmıştır. Ancak Tasua günü ve gecesinde yapmış olduğu konuşmalar artık onların üzerinden biatini kaldırdığı ve ölmemek için kendini terk etmeleri şeklinde idi. Burada müthiş bir incelik vardır....

Rasulüllah'ın torunu İmam Hüseyin'in (a.s.) ashabından biatini kaldırdığını söylediği ve gitmelerine izin verdiği konuşmasının ardından ilk söz alan kardeşi Abbas bin Ali oldu, "Allah böyle bir günü bize göstermesin ki, biz seni yalnız bırakıp da şehrimize geri dönelim." İmam, Akil'in çocuklarına bakıp, "Müslim in öldürülmesi size yeter. Ben size...

larımızı, mallarımızı ve ailelerimizi sana feda edeceğiz; seninle aynı akıbete varmak için seninle omuz omuza savaşacağız. Senden sonraki bir hayatı Allah kahretsin." Sonra Müslim bin Avsece el-Esedî kalktı ve şöyle dedi: "Şu düşmanlar senin etrafını sarmışken, biz seni yalnız mı bırakacağız? Sonra senin hakkını edâ etme hususunda Allah'a ne...

diğimiz sözü yerine getirmiş ve sorumluluğumuzun gereğini yapmış oluruz."518 İmam Hüseyin (a.s.) ashabından kendisini yalnız bırakmayacaklarına dair bu emin sözleri duyduktan sonra ertesi gün yaşanacaklarla ilgili gerçekleri şu dua cümlesiyle açıklamaya başladı: "Allah hepinize en güzel mükafatı versin." Haraic-i Ravendî'nin nakline göre: "İmam (a.s.) onların gözlerinden perdeyi...

Ebu Cemile, Abdullah b. Ebu Câfer'den şöyle rivayet etmiştir: "Bana kardeşim anlattı, o İmam Câfer'den duymuş, o da babası Muhammed Bakır'dan dinlemiş: "Ali b. Hüseyin (Zeynelâbidin) babasının vefat ettiği gece, ona şerbet götürdü ve dedi ki: "Babacığım, bu şerbeti iç." Dedi ki: "Oğulcuğum! Bu öleceğim gecedir. Ve bu gece Resu-...

Tasua akşamında herkes yarınki şehadet mertebesine erişmenin heyecanı içindeydi. Öleceklerini bilerek savaşacak, kanların son damlasına kadar Resulüllah (s.a.v.)'in oğlunu koruyacaklardı. İmam Seccad (a.s.)'dan o gece ile ilgili olarak şöyle nakledilmiştir: "Aşura gecesi babam dostlarından birkaç kişiyle birlikte çadırda oturmuşlardı. Ebuzer'in kölesi Cevn ise, İmam (a.s.)'ın kılıcını düzeltiyordu. İmam...

Ve her canlı bu yolun yolcusudur." İmam Seccad (a.s.) daha sonra şöyle dedi: "Ben İmam (a.s.)'ın bu şiirinden şehadet haberini ilan ettiğini anladım, bunun için gözlerim yaşla doldu ama kendimi tuttum. Fakat yatağımın kenarında oturan ve bu şiirleri duyan halam Zeyneb (a.s.), İmam (a.s.)'ın ashabı dağılır dağılmaz İmam'ın çadırına...

"Hz. Hüseyin (a.s.)'ın hasta oğlu Ali (Zeynelâbidin) der ki: "Yatsı vakti oturuyordum. Halam Zeyneb de yanımda bulunuyor, hastalığıma bakıyordu. Babam yanımdan ayrılıp, kendi çadırındaki ashabının yanına gitti. Ebuzer Gifari'nin azadlısı Huveyy de yanında idi. Huveyy kılıcını biliyor ve eğrisini doğrultuyordu. Babam, "Ey zaman! Bıktım senin arkadaşlığından! Senin nice...

Babam Hüseyin (a.s.) onun yanına vardı, ayılınca ona, "Ey kardeşim Allah'tan kork! Sen Allah'ın öğrettiği şekilde musibete katlan, inna lillahi ve inna ileyhi raciun, de! İyi bil ki, yeryüzü halkı hep ölürler, gök halkı kalırlar. Yeri kudretiyle yaratan, yarattıklarını öldükten sonra dirilten, bir ve tek olan Allah'ın zâtından...

Hz. Hüseyin (a.s.) ve yanındakiler geceyi ibadetle geçirdiler. Bütün gece namaz kıldılar, Kur'an okudular ve Allah'a dua ettiler. Bu manzaradan çok etkilenen otuz iki kişi Ömer b. Sa'd'ın ordusundan ayrılarak İmam Hüseyin (a.s.)'ın saflarına katıldı. "Hüseyin (a.s.)'ın ashabından biri gelerek şöyle dedi: "İbn-i Sa'd'ın askerlerinden bir grup atlı bizi...