MUKADDES YOLCU SEVR MAĞARASI’NDA (3)
üçüncüsü Allah olursa, sen akıbetin ne olacağını zannediyorsun? Yakalanacağımızı mı sanırsın?" buyurdular Müşriklerden biri mağaranın ağzına kadar geldi, fakat iki güvercinin yuva yapmış olduğunu görünce, içeriye girme lüzumu hissetmedi. Azılı müşrik Ümeyye b. Halef de, tam o sırada arkadaşlarına hiddetle bağırdı: "Hâlâ mağaranın orada niçin dolaşıyorsunuz? Orada örümceğin ağ kurduğunu görmüyor musunuz? Vallahi ben, bu ağın Muhammed doğmadan önce gerilmiş olduğu kanaatindeyim." Bu söz üzerine mağaranın yanından ayrıldılar. Cenab-ı Hak, iki yabani güvercin ve bir örümcekle Habibini muhafaza etmişti. Hz. Resul mağarada üç gün kaldılar. Üç gün boyunca Hz. Ebubekir'in oğlu Mekke'den haber getirdi. Çoban, onun izlerini sildi ve süt getirdi. Hz. Esma da babasına ve Allah Resulü'ne azık getirdi. Mağaradan ayrılacağı esnada, yemek kabının ve tulumun ağzını bağlamak için bir şey bulamayınca kuşağını yırtıp iki parçaya ayırarak bir parçasıyla yemek dağarcığının, diğer parçasıyla su tulumunun ağzını bağladı. Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz, Esma'ya; "Cennet'te iki kuşak var!" buyurdu. Allah Resulü için koparılan ve onun ağzının değdiği kırbaya bağlanan ve bu sûretle Cennet kuşağına dönüşen kuşak ne kadar nasiplidir! Ve yine, Allah Resulü için kuşağını feda eden, karşılığında Cennetlik olacağı vaad edilen Esma ne kadar nasipli! Ve ne büyük nasip, O'nun yolundaki hizmette bir ufak çakıl taşı ve kum tanesi olmak! Üç günün sonunda, kılavuzluk yapacak olan Abdullah b. Uraykıt da yanlarında olmak üzere yola koyuldular. Resul-i Zîşân Efendimiz, doğup büyüdüğü mukaddes beldeden ayrılıyordu. Ayrılmadan önce son bir kez Mekke'ye doğru hüzünle yönelerek şöyle hitap buyurdular: "Vallahi sen, Allah'ın yarattığı yerlerin en hayırlısı ve Allah ka-