CAHİLİYE DEVRİ ARAPLARININ AHLAKÎ YAPILARI (5)

Medine'nin iki ünlü kabilesi Evs ve Hazrec arasında korkunç muharebeler cereyan ederdi. Muharebe günlerinde her iki tarafın namlı serdarları ölmüştü. Bu muharebeler, Ensar'ın Resulûllah'a biat etmelerine kadar sürmüştü. Araplar'da ölmek ve öldürmek alelade işlerden sayılıyordu. Birinin ölümü diğerinde intikam hissini uyandırıyor ve böylece öldürmeler zincirleme devam ediyordu. Aralıksız bir ölme­öldürme, vurma­vurulma ve kavga devam edip gidiyordu. Kabilelerde bu işleri yapanlar iftiharla övünürdü. Bunları yapmak bir şeref vesilesi idi. Bu muhaberede hunharlık, merhametsizlik, katl, yağma ve her çeşit zulmün en fena misalleri görülürdü. Ayık insan bulmak zordu: Arapların evleri aynı zamanda birer meyhane idi. İçki içmeyen insanı parmakla gösterirlerdi. Cahiliye devrinde, içmeyen birkaç kişi şöhret kazanmıştı. İçki içmek bir meziyet halini almıştı. Dost, ahbab bir evde toplandığı vakit derhal içki meclisi kurulurdu. Misafirler çoğaldıkça deve kesilir, kebap yapılırdı. Ayyaşlar fazla ikramlarıyla övünürlerdi. Meclisin en başta gelen ikramı içki, şaraptı. Bu ziyafetlerde fahişe kadınlar da bulunurlardı. Şiir okuyup şarkılar söylerlerdi. Bunlara muğanniye denirdi. Herkes sarhoş olup kendisinden olup kendinden geçtiğinde hayâsızlık son haddini bulurdu. Muğanniyeler için açık saçık sözler söylemek çok olağan bir hal olmuştu. Meşhur şairler bu meclisleri uzunca anlatırdı. Bu meclisler övülüyor, yüksek meziyet sayılıyordu. Arapların Tağlep kabilesi, Hıristiyan olmasına rağmen müşrik Arapların ahlak ve âdetlerinden kurtulamamıştı. İçki hususunda da epey ileri gitmişlerdi. İçki satışından geçinenleri çoktu. Tağlep kabilesinin meşhur şairi bu hususta övünerek şiirler yazmıştı. Arap şiirleri incelendiğinde, bunların çoğunda içki meclislerinin anlatıldığı görülür. İçki, Arapların hayatlarının en önemli parçası olmuştu. İçki içmek, imal etmek bir şahsiyet sayılıyordu. Arap lisanında şarabın ikiyüzelli çeşidi vardır. Çocuklar ve kadınlar, sakilik yapıp şarap dağıtırlardı.