ADALET (5)
İbn-i Asâkîr, Sa'd b. Mansur ve Beyhakî, Şa'bi'den şu hadis-i şerifi rivayet etmişlerdir: Hz. Ömer (r.a.) ile Ubey b. Ka'b (r.a.) arasında bir mesele vardı. Hz. Ömer (r.a.) Ka'b'a, "Aramızda birini hakem tayin et" dedi. Zeyd b. Sabit'i hakem tayin ettiler. Beraberce Zeyd'in yanına girince, Zeyd, üzerinde oturduğu minderden Hz. Ömer'e yer gösterdi: "Şuraya otur ya Emire'l-Mü'minîn" dedi. Hz. Ömer (r.a.), "İşte bu, hükmünde görülen ilk zulmündür. Fakat ben hasmımla yan yana oturacağım" dedi ve yan yana oturdular. Ubey b. Ka'b iddia ediyordu. Hz. Ömer'se meseleyi inkâr ediyordu. Zeyd (r.a.), Ubey'e (r.a.) dönerek, "Mü'minlerin Emirine yemin ettirmekten vazgeç. Ondan başkası için asla böyle bir istekte bulunmam" dedi. Hz. Ömer (r.a.) yemin etti. Sonra, "Yemin olsun ki; Zeyd, Ömer'le Müslümanlardan herhangi bir davacı, huzurunda eşit olmadıkça kadılık göremez" dedi. Hz. Ömer, hac mevsiminde bütün valilerin toplanmalarını emretmişti. Toplandıkları zaman şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Ben, valilerimi size, mallarınızı almaları için göndermiyorum. Ben, onları aranıza olaylara engel olmaları, ganimetlerinizi taksim etmeleri için gönderiyorum. Kime zulüm yapılmışsa kalksın" dedi. Kimse kalkmadı. Sadece birisi ayağa kalktı ve, "Ey Mü'minlerin Emiri! Falan valin bana yüz kamçı vurdu" dedi. Hz. Ömer (r.a.), valiye, "Neden vurdun?" diye sordu. Şikâyetçiye, "Kalk ondan hakkını al" dedi. Amr b. As kalktı ve, "Ey Mü'minlerin Emiri! Sen, bunu böyle yaparsan, bu âdet artar ve gelenek hâlini alır. Senden sonra gelenler