HZ. ÖMER MÜSLÜMAN OLUYOR (5)
Hz. Hamza'nın ve Hz. Ömer'in Müslüman olmaları, hem İslam'ın inkişafına hız vermiş, hem de ibadetlerin serbestçe yapılabilmesini sağlamıştır. Abdullah b. Mes'ud Hazretlerinin şu sözü, bu hususu çok güzel ifade etmektedir: "Ömer'in Müslüman olması, İslamiyet için bir fetih, Müslümanlar için bir şeref ve izzet idi. Medine'ye hicreti nusret, halifeliği de rahmet oldu. Ömer, Müslüman oluncaya kadar bizler, Kâbe avlusunda açıktan açığa namaz kılamıyorduk." Hz. Ömer'in Müslüman oluşu imanın fıtrî olduğunun da en güzel kanıtıdır. Şöyle ki: A'raf Sûresi'nin 172. ayetinde ifade edildiği gibi, kıyamete kadar gelecek bütün insanların önce ruhlarını yaratan Cenab-ı Allah (c.c.), bu ruhları Bezm-i Elest denilen mecliste toplamış ve; "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" sorusunu sormuştur. Orada Allah'ı gören ve İlahî hitabını işiten ruhlarımız, vecd ile secdeye kapanarak, "Evet. Sen bizim Rabbimizsin" diye cevap vermiştir. İşte; vakti saati geldiğinde, bir beden kalıbıyla imtihan için dünya âlemine gönderilen ruhlarımız, haddi zatında Allah'ı görmüş ve O'nu tasdik etmiştir. Dolayısıyla; beden kalıbıyla perdelenen ruh, bu âlemde her an Rabbini aramaktadır ve O'na ermedikçe de hiçbir fâni lezzetle tatmin olmamaktadır. Zira, ruh, O'ndandır ve bâkidir. Bu arayış, her insanda ortaktır. Ne var ki, kimi insan Allah'ı doğru çizgide arar, kimi insan ise yanlışta ve batakta. En ilkel kabilelerin bile birşeylere inandığının bilinmesi bize, imanın doğuştan ve fıtrî olduğunu göstermektedir. İşte Allah (c.c.), dini de zaten yanlışa sapmayalım, doğru yolda kendisini arayıp bulalım diye yollamıştır. Dolayısıyla insanın, fıtratına uygun olarak yollanan hak dine uyması, kurtuluşunu temin etmesi anlamına gelmektedir. Sosyal yapının bozuk olması, inanç dünyasının tahrif edilmesi, çok defa insanla İslam arasında engel olur. İşte bu dönemlerde insanoğlu, haktan ziyade bâtılın mensubu olarak görülür. Neticede, aradığı Rabbidir. Ama O'nu farklı yollarda arar ve de bulamaz. Ta