HZ. ÖMER MÜSLÜMAN OLUYOR (4)
Hz. Resul'ün ise içi gülüyordu. Zira, vahy-i İlahî Ömer'in Müslüman olduğunu müjdelemişti. Allah Resulü de rahatlıkla; "Telaş edilecek bir şey yok; bırakın gelsin" diyordu. Ömer içeri girdi. Hz. Peygamberle göz göze geldiler. İki çift nurlu göz, birbirine bakarken gönülleri de kucaklaşmaktaydı. Hz. Resul'ün gönlü hasretle sıkıyordu Ömer'in gönlünü; erimişti Ömer, yok olmuştu. Yeni bir Ömer doğmuştu. Hz. Ömer'in iradesi Hz. Resul'ün iradesine râm olmuştu. Resulûllah, mübarek eliyle Ömer'in omuzundan tuttu ve Kelime-i Şehadeti Ömer'e tekrar ettirdi: "Eşhedü enla ilahe illalllah ve eşhedü enne Muhammeden abduhü ve Resulühü." O an, gönülleri öylesine bir manevî vecd hâli sardı ki, ashab topyekûn tekbir getirmeye başladılar. Birazdan, 40 ruh bir cesetteymiş gibi aynı aşkı paylaşan 40 Müslüman, Kâbe'ye yöneldiler. Teklifin sahibi Hz. Ömer idi: "Madem ki, hak din üzerindeyiz; ne diye hâlâ gizleniyoruz. Haydin Kâbe'ye gidelim" demişti. Kâbe'ye vardıklarında, müşrikleri hayrete boğdular. Önde Hz. Resul, sağında Hz. Hamza, solunda Hz. Ömer, arkalarında diğer Müslümanlar olmak üzere müşriklerin karşısına dikilmişlerdi. Allah Resulü adeta Allah'ın hediyelerini gösteriyordu müşriklere. "Bir elime güneşi, bir elime de ay'ı verseniz gene de davamdan dönmem" demişti, Hz. Resul. Allah-u Teâlâ da, Habibinin sağ yanına bir güneş, sol yanına başka bir güneş koymuş; kafirlere bu nimetini gösteriyordu. Ürkek ve korkulu bakışlarla müşrikler, Hz. Ömer'e sordular: "Ey Ömer, arkanda ne var; ne ile geldin?" Hz. Ömer; "La ilahe illallah Muhammedü'r-Resulûllah ile geldim" deyince, müşriklerin sesi sedası kesildi. Hz. Peygamber ve Müslümanlar, serbestçe Kâbe'yi tavaf etti ve namaz kıldılar.