MÜŞRİKLERİN TELAŞI (4)
olduğum (Allah'a) ibadet edici değilsiniz. Sizin dininiz size, Benim dinim de Banadır." Onlar, Hz. Peygamber, putlara tapmaya başlayınca; `Muhammed dininden döndü' diye şayia çıkarıp gözden düşüreceklerdi. Fakat, bu ayetlerle beraber, hevesleri kursaklarında kaldı. Bir kısım Kureyşli de, Medine'deki Yahudi bilginlerine müracaat ederek, onlardan Hz. Peygamber'e sormak üzere zor sorular hazırlamalarını istediler. Onlar da üç soru hazırlayıp; "Bu üç soruyu cevaplarsa bilin ki, Allah'ın peygamberidir" dediler. Üç soru şunlardı: Ashab-ı Kehf'in başına gelenler, Zü'l-Karneyn'in kıssası ve Ruh'un mahiyeti. Hz. Peygamber'e sorular sorulunca; "Size yarın cevap vereyim" buyurdular. Bunu derken; "İnşaallah" (Allah dilerse) demeyi unutmuşlardı. Bu sebeple Allah (c.c.) hem ümmete ders olsun diye, hem de belaların en büyüklerinden olan iftira ile Habibini denemek için 15 gün kadar hiç vahiy göndermedi. Bu müddet zarfında müşrikler, olmadık iftiralar uydurdular. Daha sonra inen ayetler, soruları mükemmel bir şekilde cevaplamasına rağmen, müşrikler inatlarından dolayı yine hakka sırt çevirdiler. İnananlar ise, bu üç sorunun cevabıyla mutmain oldukları gibi; bir şeyi yapacağını vaad ederken `İnşaallah' demeyi ihmal etmemeyi de prensip edinmiş oldular. Psikolojik yönden Müslümanları çökertmek için her fırsatı değerlendirmekten geri durmuyordu müşrikler. Öyle ki; İranlıların Bizanslıları savaşta hezimete uğratmasını bile kullanmışlar; "Siz ve Hıristiyanlar ehl-i kitapsınız. Biz ve İranlılar ise ümmiyiz. İranlı kardeşlerimiz, sizin Rum kardeşlerinize galebe çaldı. Biz de sizinle muharebeye girişirsek, sizi mağlup ederiz" gibi sözler söyleyerek Müslümanlarla alay etmişlerdi. Bunun üzerine Cenab-ı Hak, Rum Sûresi'ni indirip mü'minlerin üzüntüsünü giderdi: "Rumlar mağlup oldu. Arzın size en yakın