MÜŞRİKLERİN TELAŞI (3)
Daha önce, Salih Peygamber'den, kavmi, aynı gayeyle dağdan bir dişi deve çıkarmasını istemiş; bu takdirde iman edeceklerine, deveyi öldürmeyeceklerine söz vermişlerdi. İstekleri yerine geldiği hâlde sözlerinde durmamış; akıbet olarak korkunç bir azaba çarptırılmışlardı. Hz. Peygamber bu duasıyla, kavmini büyük bir azaptan kollamış oluyordu. Bu ulvi niyet ve duadan habersiz olan kavmi ise, bu lutuf karşısında O'na, kendisini sahtekâr görerek mukabelede bulunma nasipsizliğini gösteriyordu. Şunu da hemen belirtelim ki; müşrikler, daha önce Hz. Peygamber'den ay'ı ikiye yarmasını istemişlerdi. Hz. Peygamber onlara; "Şayet bunu yaparsam, iman eder misiniz?" diye sormuş ve; "Ederiz" cevabını almıştı. Peygamber Efendimiz, mübarek parmaklarıyla aya işaret eder etmez, Ay ikiye bölünüverdi. Bu apaçık mucizeye rağmen müşrikler; "Bu, ancak bir sihirdir" diyerek Hz. Peygamber'i yalanladılar. Sihir olduğundan emin olabilmek için, dışarıdan şehre gelmiş olanlara, hadiseye yolda şahit olup olmadıklarını sordular. Misafirler de, aynısını gördüklerini itiraf etmelerine rağmen, şirkle gönlü kararmış olan bu insanlar; "iman edeceğiz" diye söz vermelerine rağmen inanmadılar. Üstelik bununla da kalmayıp, "Ebu Tâlib'in yetiminin sihri, gökyüzüne tesir etti" diyecek kadar ileri gittiler. Şakk-ı Kamer (Ay'ın yarılması) ismiyle tarihe geçen bu mucizeyi, evvelce müşrikler reddettikleri için, Allah-u Teala, benzeri bir mucizeyle de iman etmeyeceklerini bilerek, vadiyi altına çevirme isteklerini reddetti. Kureyşliler'in diğer bir teklifi de şuydu: "Sen, bizim tanrılarımız olan Lat ve Uzza'ya bir yıl tap; biz de, Senin ilahına bir yıl tapalım!" Cenab-ı Hak, bu saçma ve sinsice tekliflerini, Kafirûn Sûresi'ni indirerek cevapladı: "De ki: Ey kafirler! Ben, sizin ibadet etmekte olduklarınıza tapmam. Siz de, Benim ibadet etmekte olduğuma ibadet ediciler değilsiniz. Zaten Ben, hiçbir zaman sizin tapmış olduklarınıza tapıcı olmadım. Siz de Benim ibadet etmekte