MÜŞRİKLERİN TELAŞI (5)
yerinde. Bununla beraber, onlar bu mağlubiyetlerinin arkasından birkaç sene içinde muhakkak galebe çalacaklar. Önünde de, sonunda da emir Allah'ındır! O gün mü'minler, Allah'ın nusretiyle ferahlanacaklar! O kimi dilerse muzaffer kılar. Çünkü, O Aziz'dir, Rahim'dir. Allah'ın vaadi bu! Allah vaadinden hulfetmez. Lakin insanların çoğu bunu bilmezler." 77 Müşrikler, bu şekilde inen ayetleri hafife alarak dalga geçerlerken, teslimiyet timsali olan Hz. Ebubekir, o zaman henüz kumar yasaklanmadığı için azılı müşrik Übey b. Halef ile 100 devesine iddiaya girmişti. Hakikaten mağlubiyetlerinden dokuz yıl sonra Rumlar, birdenbire canlanarak, hiç beklenmedik ve umulmadık bir saldırışla İranlıları dehşetli bir bozguna uğrattılar. Buna da Müslümanlar çok sevindiler, müşrikler ise son derece üzüldüler. Hz. Ebubekir, kazandığı 100 deveyi Allah Resulü'nün emriyle infak etti. Bu derece teslimiyet ve samimiyetiyle kazandığı manevî lutuf hazinelerini de, bütün Müslümanlara dağıtsaydı, herhalde hepimiz ihya olurduk. Allah şefaatlerinden mahrum etmesin! Ayrıca Allah Resulü ve Müslümanların, iki taraf da kendi dinlerinden olmadıkları hâlde Tevhid inancına yakın oldukları için, Rumların yenilmesine üzülmeleri de çok manidardır. Ayrıca; Allah Resulü, hüküm verilmesi gereken bir konu hakkında ayet inene kadar Hıristiyanları taklid ederdi. Çünkü, kitapları değiştirilmiş olmasına rağmen, bazı hakikatleri taşıma yönünden gerçeğe daha yakın olabilirdi. Böylesine kuşatıcı olunmasına rağmen; Ehl-i Kitab'ın, tarih boyunca ve bugün dahi İslam düşmanlığının önderliğini yapmış ve yapıyor olması da hakikaten çok düşündürücüdür!.. 77 Rûm, 1-6