RESULÜLLAH’IN (S.A.V) RIHLETİNDE İMAM HÜSEYİN (A.S.) (3)

---

Hazreti Hasan (a.s.), elemle dolu yüzünü dedesinin nurlar dolu yanaklarına sürdü. Ve Hüseyin de yaş döken gözlerini O'nun Arş'ı tutan el ve avucuna temas ettirip ağlar dururdu. Hazreti Muhammed (s.a.v.) de onlara şefkatli bir gözle bakıp ayrılıklarından hasret âhı çeker ve ince duygusunun yaşlarını dökerdi. "Maktel-i Nuru'l Eimme" eserinde yazılıdır ki, Hazreti Muhammed (s.a.v.) ölümü sırasında Hasan ve Hüseyin'e dönerek dedi ki: "Ey, ne yazık, öksüzlüğün elem tozları yüzünüze dolmuş ve kimsesizlik eseri her hareketinizde görünüyor. Cemiyetiniz bozuldu. Acaba vefasız ümmet size ne cefalar edecek ve ne bahanelerle üzerinize hücum edecekler?" 151 "Hz. Fatıma (a.s.) son anlarında Hasan (a.s.) ve Hüseyin (a.s.)'ı alarak Resulüllah (s.a.v.)'in yanına getirdi ve şöyle dedi: "Ya Resulallah! Bu ikisi Senin oğullarındır. Onlara miras olarak bir şey bırak." Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdu ki: "Hasan'a heybetimi ve liderliğimi bırakıyorum. Hüseyin'e de cesaretimi ve cömertliğimi bırakıyorum." 152 151 Fuzuli, Kerbela Şehitleri, s. 145 152 Bihar'ul Envar, c. 43, s. 263