O BİR SABIR ÂBİDESİYDİ (4)
Ahmed ve Taberanî şöyle rivayet ediyorlar: Fatıma, bir parça arpa ekmeğini Hz. Peygambere verdi. Hz. Peygamber, "Bu nedir?" diye sorunca Hz. Fatıma, "Bir tane ekmek yaptım, bir parçasını Sana vermeden kalbim rahat etmedi" diye cevap verdi. Peygamber (s.a.v.), "Üç günden beri baban yemek yemedi; bu yediği ilk yemektir" dedi. İbn-i Ebi'd-Dünya, İbn-i Buhayr'dan şöyle rivayet ediyor: "Bir gün, açlık Peygamberi çok etkiledi. Bunun üzerine karnına bir taş bağladı ve şöyle dedi: "Bilin ki; dünyada nice tok ve nimetler içerisinde bulunan kimseler var ki, kendilerine çok değer verdikleri halde, kendilerini kıymetten düşürüyorlar. Hem bilin ki, nice kimseler vardır ki, nefsine değer vermediği halde kendine çok değer kazandırıyor." Ebu Hureyre şöyle rivayet ediyor: "Peygamber'in yanına girdim baktım ki, oturarak namazını kılıyor. Bunun üzerine: Ey Allah'ın Resulü! Oturarak, namaz kıldığını görüyorum, hayırdır, dedim. Peygamber (s.a.v.), Ey Ebu Hureyre! Karnım aç! dedi. Peygamberin bu sözünden çok etkilendiğim için ağladım. Peygamber (s.a.v.): Ağlama ey Ebu Hureyre! Kıyamet günü hesabın şiddeti, karnı aç olup mükâfaatını Allah'tan umana isabet etmez." İbn-i Mace ve İbn-i Ebi'd-Dünya, Ebu Said'in Hz. Peygamberin yanına girdiğini rivayet ediyor ve şöyle diyor: Resulûllah'ın ateşi yükselmişti. Üzerinde kadifeden bir giysi vardı. Elimi kadifenin üzerine koydum ve: Ateşin yüksek ya Resulallah, dedim.