MUAVİYE’NİN KENDİ MEKTUBUNDA İTİRAFLARI (4)
Babanla (Ebubekir), Faruk (Ömer) zorla ve çirkin bir şekilde (Ali'yi) hakkından mahrum eden ve onunla muhalefete kalkışan ilk kişilerdi. Çok önceden bu işi yapmayı kararlaştırmış, onun ön hazırlıklarını yapmışlardı. Sonra babanla Ömer ondan kendilerine biat ve yardım etmesini istediler. Fakat Ebu Tâlib oğlu onlardan uzak durdu. Onlara biat ve yardım etmekten sakındı. O ikisi de ona ruhi ıstırap ve kederi tattırdılar. Ve onu öldürmeye kalkıştılar. Nihayet o da teslim olup onlara biat etti. Fakat buna rağmen o ikisi ecelleri gelip, ölünceye kadar onu işlerine karıştırmadılar; sırlarını ondan gizlediler. Daha sonra sıra onların üçüncüsü Osman b. Affan'a geldi. O da onlar gibi hareket etti..." Muaviye'nin bu mektubunun özellikle Muhammed b. Ebubekir'i tasdik eden bölümleri alınmıştır. Tam metni, Nasr b. Müzahim'in Vak'at-u Siffin'inde ve Mesudî'nin Müruc'uz-Zeheb'inde kaydedilmiştir. 211 Muaviye burada halifeliğin gerçekte Hz. Ali'nin hakkı olduğunu ama elinden gasp edildiğini itiraf ediyor. Daha acısı, bunların daha önceden planlandığını da söylüyor. 211 Alıntı için bakınız; Usul-ü Kafi, c. 1, s. 485