HZ. İBRAHİM’DE GÜZEL ÖRNEKLER VARDIR (5)
Keza; kralın adamlarının Sare Hatun için; "Bu kimdir?" diye sormaları, Hz. İbrahim'in de; "Bu benim kardeşimdir" demesi; bir hile, bir suikast anında tevilli konuşmaların câiz olduğunu bize göstermektedir. Kaldı ki; "harp hiledir" düsturuna uyarak bir tehlikeyi uzaklaştırmak ve bir zulmü önlemek için yalan konuşmaya cevaz verilmiştir. Doğru, söylenmesi doğru olan yerde söylenendir. Hz. İbrahim'in Filistin sahillerinden geçerken, Cenab-ı Hakk'ın ölüleri nasıl dirilttiğini görmek istemesi ve dirilme olayını müşahhas olarak yaşaması, pek çok hikmetleri hâvidir. Burada; aklen benimsenen hususların, kalbin mutmain olmasıyla aynı şey olmadığını anlıyoruz. Öyle ki; bir şey aklen bilinir, kalben tasdik edilmeyebilir. Veya aklen bilinir, kalben tasdik edilir ve fakat kalbî tasdikte mutmainliğe erişilmeyebilir. Burada ilmin mertebeleri söz konusudur. Hz. İbrahim, belki dirilme olayını ilme'l-yakîn ve ayne'l-yakîn biliyordu. Fakat o dirilme olayını hakka'l-yakîn görmek istiyordu. Her insanda bu hâl, tabii olarak vardır. Bu hâl, inançtaki zaafiyetten veya güçsüzlükten gelmez. Kalbin mutmain olma isteğinden ileri gelir. Hz. İbrahim'in hayatında yürek parçalayan bir olay da, Hz. Hacer ile Hz. İsmail'in Mekke'de ziraate elverişsiz ıssız bir vadide bırakılmalarıdır. Yiyecek yok, su yok. Yardımlaşacak hiçbir insan yok. Böyle bir ortamda zavallı bir anne ile kucağındaki çocuğun bırakılıp terk edilmesine hangi yürek dayanabilir? Fakat Halilullah İbrahim, bunu yapmak zorunda idi. Çünkü, bu bir emirdi, bir imtihandı. Bu olay, tevekkülün sınırlarını zorlayan bir olaydır. Fakat baba İbrahim, anne Hacer'in kale gibi imanları, onları bu imtihanda da muvaffak kıldı. Görünüşte; aklı, mantığı zorlayan bir olayla karşı karşıyaydılar. Hakikatte, bütün âlemi derya gibi kuşatacak bir saadetin eşiğindeydiler. Hz. Hacer soruyor: "Ya İbrahim, bizi bu ıssız çölde bırakmanı Allah mı emretti?" "Evet" cevabını alınca; "Öyleyse git, Allah bizi korur" buyurması, tevekkülün şahikasını gösteren göz yaşartıcı bir olaydır. Nitekim, Allah korudu; şimdi o