HZ. HAMZA’NIN MÜSLÜMAN OLUŞU (3)
basıp yere sürteceğine yemin etmişti. O'na bu kötü tecavüzü yapmaya yeltendiğinde, Allah ikisinin arasına ateşten bir çukur açınca, korkarak geri döndü ve niçin geri döndüğüne müşrikleri inandıramayıp rezil oldu. Bir defasında da, Hz. Peygamber'in başını yarmak üzere irice bir taşı yukarı kaldırmış, ama kaskatı kesilmişti. Görüldüğü üzere; Allah Resulü'nü koruyan ve gözeten bizzat Cenab-ı Allah'tır. Bazen karşısındakileri etkisiz hâle getirerek Resulü'nü korur; bazen de Celal veya Cemali ile tecelli ederek Resulü'nü yönlendirir. Böylelikle, Allah Resulü aynı davranışlara farklı mukabelede bulunabilir. Hâl böyle olunca; O'nun sert davranışında da, yumuşak davranışında da iradesini Allah'ın iradesine teslim etmiş olduğu için kader-i ilahiyye'nin iştiraki söz konusudur. Cenab-ı Hak bir hadis-i kudside şöyle buyuruyor: "Bir kulum, Bana nafile ibadetlerle yaklaşır. Sonra Ben onun gören gözü, konuşan ağzı, yürüyen ayağı, tutan eli olurum. Benimle bakar, Benimle konuşur, Benimle yürür, Benimle tutar." Bunun güzel bir örneğini Hz. Hamza'nın Müslüman olmasına sebep olan olayda görmek mümkündür. Eğer Allah Resulü, Ebu Cehil'in kötü tavrı karşısında sessiz kalmayıp mukabelede bulunsaydı, Hz. Hamza merhamete gelerek, yardıma koşmayacak, bu olaylar neticesinde Müslüman olmayacaktı. Öyleyse, şunu altını çizerek belirtmek borcundayız: Kâmil insanlar, Allah'ın iradesine râm olmuş insanlardır. Dipsiz bir kuyuya taş atsalar, biz, bu hareketin hikmetini o an anlayamayabiliriz. Onları çok boyutlu bir bünye olarak düşünürsek, biz ancak bir boyutuyla kavrayabiliriz. Bizlere düşen, önce itaat ve teslimiyet göstererek yapılan işin hikmetinin zuhurunu beklemektir.