HZ. FÂTIMA’NIN EŞİ OLARAK HZ. ALİ (5)
Sünni hadisçi İmam Müslim'in Sahih adlı eserinden: "Mübahale ayeti nâzil olunca da Peygamber (s.a.v.) Ali (a.s.), Fâtıma (a.s.), Hasan (a.s.) ve Hüseyin'i (a.s.) çağırdı ve `Allah'ım! Bunlar Benim Ehl-i Beyt'imdir' diye buyurdular." 234 Sünni İbn Esir Cezerî'nin eserinden: Abdullah bin Abbas'dan, dedi ki: "Şunlar ki, gece ve gündüz, gizli ve âşikar mallarını tasadduk ve infak ederler, onların ecirleri Rableri indinde hazırdır. Onlar için korku yoktur, mahzun da olacak değillerdir." 235 Bu ayet-i kerime Ali bin Ebi Tâlib hakkında indi. İmam Ali (a.s.)'ın dört dirhemi vardı, birini gece, birini gündüz, birini gizli ve birini âşikâr tasadduk etti, nafaka verdi." 236 Resûlullah (s.a.v.) buyurmuştur ki: "Kim Ali'yi severse Beni sevmiştir; kim Ali'ye buğzederse Bana buğzetmiştir." 237 Bihârü'l-Envâr'dan: Hz. Fâtıma (a.s.) şöyle buyurmuştur: "Muhammed (s.a.v.) ve Ali (a.s.) şu ümmetin babalarıdır. Eğer onlara itaat ederlerse, onların eğriliklerini doğrultur ve onları sürekli azaptan doğrulturlar. Şayet onların dediklerine uygun hareket ederlerse, onların sürekli nimet içinde olmalarına sebep olurlar." 238 Resûlullah (s.a.v.) İmam Ali'nin halkın arasındaki yerini şöyle anlatmıştır: 234 Müslim, Sahih, Ali'nin Faziletleri bâbı 235 Bakara: 274 236 İbn'ul-Esir, Usdü'l-Gabe, c. 4, s. 104 237 Hakim, Müstedreku's-Sahihayn, c. 3, s. 130 238 Bihârü'l-Envâr, c. 96, s. 225