HZ. EBU TÂLİB’İN CENAZE NAMAZI (3)
Ebu'l Futuh Râzi bu rivayete cevap olarak şöyle yazıyor: "Bu rivayet bâtıldır, zira bu ayetler, Resulüllah'ın vefatına yakın bir zamanda nâzil olmuştur. Halbuki Ebu Tâlib çok önceleri ölmüştü." 1622 Kaldı ki rivayet edilen bu hadisin ilk bölümü ile son bölümü arasında çelişki vardır. Abdulmuttalib'in dini üzere olduğunu söylemiştir. Abdulmuttalib ise Hanif dini üzereydi, Müslüman idi. 2- Zeyni Dehlan şunları kaydediyor: Ahmed bin Hanbel, Tirmizi, Teyalisi, İbn-i Ebi Şeybe ve Nesai'nin Hz. Ali'den rivayet ettikleri bu ayetin nüzul sebebi şuydu: İnsanlar, müşrik olan babaları için dua ediyorlardı. Bu yüzden mezkûr ayet nâzil oldu. Bu hususu aynı şekilde İbn-i Abbas da rivayet etmiştir. 1623 3- Büyük müfessir Zemahşeri de söz konusu ayet-i kerimenin Ebu Tâlib hakkında nâzil olduğu görüşünü reddediyor ve şöyle diyor: "Ebu Tâlib, Hicret'ten önce ölmüştür, bu ayetler ise Medine'de nâzil olan son ayetlerdendir." 1624 4- Ehl-i Sünnet kaynaklarında nakledilen bazı rivayetlerden Resulüllah'a, "Acaba Ebu Tâlib'e bir yararın dokundu mu; zira o, Seni himaye ediyor ve Senin için müşriklere gazab ediyor" diye sorulunca şöyle buyurdu: "Evet Ebu Tâlib topuklarına kadar ateşten bir çukur içindedir. Eğer Benim şefaatim olmasaydı muhakkak o cehennemin en derin çukurunda bulunur idi." 1625 Bu hadis uydurulmuştur. Seyyid Fehhar'ın naklettiği dört rivayette, İmam-ı Rıza ve İmam-ı Sâdık, bu hadisi reddetmiş ve onun yalan olduğunu açıklayarak Ebu Tâlib'in iman etmiş olduğunu söylemişlerdir. 1626Öte yandan yukarıdaki rivayette şefaat meselesi söz konusudur. Şefaat ise iman ve şahadete bağlıdır; kâfirlere şâmil olmaz. 1622 bkz. Tefsir-i Ebu'l Futuh, c. 6, s. 126 1623 bkz. Esn'el Metâlib, s.18 1624 bkz. Keşşaf, c. 2, s. 315 1625 bkz. Sahih-i Buhari, c. 5, s. 130 1626 bkz. El-Hücced ala'z-Zahib, s. 82-85