HÜZÜN YILI (M.620) (3)
"Sen sevdiklerini hidayete erdiremezsin." 90 Ebu-l Futûh Razi bu rivayete cevap olarak şöyle yazıyor: "Bu rivayet bâtıldır. Zira, bu ayetler, Resulûllah'ın (s.a.v.) vefatına yakın bir zamanda nâzil olmuştur. Halbuki Ebu Tâlib, çok önceleri ölmüştü." 91 Kaldı ki, rivayet edilen bu hadisin ilk bölümü ile, son bölümü arasında çelişki vardır: Abdulmuttalib'in dini üzere olduğunu söylemiştir. Abdulmuttalib ise Hanif üzere idi, Müslüman idi. 2- Zeyni Dehlan şunları kaydediyor: "Ahmed bin Hanbel, Tirmizî, Teyalisî, İbn-i Ebi Şeybe ve Nesaî'nin Hz. Ali'den rivayet ettikleri bu ayetin nüzul sebebi şuydu: İnsanlar, müşrik olan babaları için dua ediyorlardı. Bu yüzden mezkûr ayet nâzil oldu. Bu hususu aynı şekilde İbn-i Abbas da rivayet etmiştir." 92 3- Büyük müfessir Zemahşerî de sözkonusu ayet-i kerimenin Ebu Tâlib hakkında nâzil olduğu görüşünü reddediyor ve şöyle diyor: "Ebu Tâlib, Hicret'ten önce ölmüştür. Bu ayetler ise Medine'de nâzil olan son ayetlerdendir." 93 4- Ehl-i Sünnet kaynaklarında nakledilen bazı rivayetlerde, Resulûllah'a, "Acaba Ebu Tâlib'e bir yararın dokundu mu; zira o, Seni himaye ediyor ve Senin için müşriklere gazab ediyor?" diye sorulunca, şöyle buyurdu: "Evet, Ebu Tâlib, topuklarına kadar ateşten bir çukur içindedir. Eğer Benim şefaatim olmasa idi; muhakkak o, cehennemin en de90 Kasas, 56; Bkz. Sahih-i Buharî, c. 5, s. 131; Tefsir-i Taberî, c. 11, s. 30-31 91 Bkz. Tefsir-i Ebu-l-Futûh, c. 6, s. 126 92 Bkz. Esne'l-Metâlib, s. 18 93 Bkz. Keşşâf, c. 2, s. 315