HİKMETLER (3)
Bu durum, Hz. Peygamberin firasetinin enginliğini göstermesi bakımından da çok manidardır. Onun, gelmiş geçmiş en büyük siyasetçi oluşundaki nükte de; insanı tanıyıp, fıtrat ve kabiliyetine uygun olan ortamda değerlendirebilmesinde gizlidir. Bu sûretle; Hakk'a dost olmayan ya da bu lutfa erişmiş olarak insana ve kâinata Allah'ın nuruyla bakan bir kâmil insanın terbiyesinde bulunmayanların insanı tanımaları mümkün olamayacağı gibi, tanımadıkları insanları yönetip yol göstermeleri de mümkün olamayacaktır. Hz. Resul, Muhacirler'in bir kısmını da kendi aralarında kardeş yapmışlardı. Mesela Hz. Ebubekir ile Hz. Ömer kardeş idiler. Hz. Ali (r.a.) bir gün gözyaşları içerisinde Peygamber Efendimize gelerek; "Ey Allah'ın Resulü! Sen herkesi birbiriyle kardeş yaptın. Benimle hiç kimse arasında kardeşlik kurmadın" diye dert yanınca, Kâinatın Efendisi; "Ya Ali, Sen dünyada da, ahirette de Benim kardeşimsin" buyurarak en mukaddes kardeşliği kendilerine hediye etmişlerdir. Hz. Ali'nin, bir sahabi ile kardeş yapılmamasından müteessir olup ağlaması, ashabın kardeşlik ve muhabbete olan iştihasını göstermektedir ki, Allah Resulü bu sevgi ve muhabbetlerini temin için bazı Mekkeli Müslümanları da kendi aralarında kardeş kılarak hiç kimseyi bu kardeşlikten mahrum etmemişlerdir.
