FEDEK’İN BAĞIŞ OLDUĞU İLE İLGİLİ DELİLLER (2)
Atiyye'den: "Yakınlığı olan kişiye hakkını ver, (anlamındaki ayet) inince Resulüllah (s.a.v.) Fâtımâ (a.s.)'ı yanına çağırarak Fedek'i O'na bağışladı." 1065 İmam Seccad (a.s.) buyurdu ki: "Resulüllah (s.a.v.) Fedek'i Fâtımâ (a.s.)'a ikta etti."1066 İmam-ı Sâdık (a.s.) şöyle buyurmaktadır: "Yakınlık sahibine hakkını ver, yoksula da... nâzil olunca Peygamber-i Ekrem (s.a.v.), Cebrail'e, `Yoksulu biliyorum ama yakınlık sahibi kimdir?' diye sordu. `Akrabalarındır' diye cevap verdi. Bunun üzerine Resulüllah (s.a.v.) İmam Hasan, İmam Hüseyin ve Hz. Fâtımâ'yı yanına çağırarak: `Allah-u Teala, Bana hakkınızı vermemi emretmiştir. Bu yüzden Fedek'i size verdim' buyurdu."1067 Ehl-i Beyt alimlerinden, Ahmed Salebi Allame Meclisi'nin rivayetinde şöyle deniyor: "Resulüllah (s.a.v.) Fedek bölgesini ele geçirdikten sonra Medine'ye girince, Fâtımâ (a.s.)'ın yanına gitti ve şöyle dedi: `Ey Kızım! Allah, Babana Fedek'i ganimet olarak verdi, bu araziyi O'na özgü kıldı. Başka hiçbir Müslüman için değil, sadece O'na bu arazi üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunma yetkisi verdi. Dolayısıyla bu arazi ile ilgili olarak dilediğimi yapabilirim. Annen Hatice'nin Babanın üzerinde mehir borcu vardı. Bu mehir karşılığında Fedek'i Sana veriyorum. Sana ve Senden sonra da Senin çocuklarına bağışlıyorum bu araziyi.' Peygamberimiz (s.a.v.) bu sözleri söyledikten sonra bir deri parçasının getirilmesini, ardından da Ali b. Ebi Tâlib'in çağrılmasını istedi. Hz. Ali'ye dedi ki: Yaz. Fedek Resulüllah (s.a.v.)'in Fâtımâ'ya bağışıdır. Buna Ali b. Ebi Tâlib, Resulüllah (s.a.v.)'in azatlısı ve Ümmü Eymen şahittir."1068 1065 Keşf'ül-Gumme, c. 2, s. 102 1066 Keşf'ül-Gumme, c. 2, s. 102 1067 Tefsir-i Ayyaşi, c. 2, s. 287 1068 Biharü'l-Envar, 17/378