FEDEK KONUSUNDA HZ. EBU BEKİR (4)
Halife: `Bunun için şahitlerin var mı?' Hz. Zehra (a.s.): `Evet şahitlerim Ali ve Ümmü Eymen'dir.' Böylece Ali (a.s.) ve Ümmü Eymen, Peygamber (s.a.v.) hayattayken Hz. Zehra (a.s.)'ın Fedek'in sahibi olduğuna şahitlik ettiler. Halife, Hz. Zehra (a.s.)'ın iddiasını ispat etmek için getirdiği şahitleri yeterli görmedi ve şöyle dedi: Ben asla bir erkek ve bir kadının şahitliğini kabul etmem. Ya iki erkek ya da bir erkek ve iki kadını şahit getir."1084 Sünni eserlerde, Hz. Ebu Bekir'in şerî hükümlere göre karar verdiği, iki erkek veya dört kadın veya bir erkek ve iki kadının şahitliğinin aranması gereğinin doğru olduğu, Hz. Fâtımâ'nın bu hükmün kapsamında şahitleri olmadığı için, Ebu Bekir'in verdiği kararın doğru olduğu savunması yer alır. Ancak Ehl-i Beyt alimleri ise, "Şerî hükümlere göre hareket edilecekse, şahit istemekle ilgili hükümlere geçilmeden evvel şahit getirmesi gereken tarafın hangisi olduğu tespit edilmeli idi" diyorlar ve şu hadisi esas alıyorlar: "Belge getirmek iddia sahibine, yemin etmek de inkar edene aittir."1085 Yani, İslam fıkhına göre, mal üzerinde tasarrufta bulunan değil, tersini iddia eden şahit getirmeli idi. Buna göre, Hz. Ebu Bekir'in yapması gereken bu malı halen tasarruf edenden değil, Fedek'in Hz. Fâtımâ'nın olmadığını iddia edenden (kendisinden) şahit istemesidir. Hz. Fâtımâ (a.s.) şahit getirmesine gerek olmadığı halde şahit getirmiş ve Hz. Ebu Bekir kabul etmemişse; o zaman Hz. Ebu Bekir kendi iddiası için şahit getirmeli idi. Şerh-u Nehcül Belağa'dan Hz. Ebu Bekir'in şahidi olarak Ömer ve Ebu Ubeyde'nin yer aldığını da nakledelim: Bu şahitler, "Peygamber (s.a.v.) kendi ailesinin zaruri ihtiyaç1084 Sire-i Halebi, c. 2, s. 400; Feth'ul-Buldan, c. 43 1085 Keşf'ul-Gumme, 1/478