CAHİLİYE DEVRİ ARAPLARININ AHLAKÎ YAPILARI (12)
tı. Bununla iftihar ederdi. Bu şiirler Arapların, hatta çocukların bile dillerinde dolaşırdı. Cahiliye devri Araplarında, açıktan açığa zina etmek caiz değildi. Fahişe kadınlar evlerine bayrak asarlar ve müşteri beklerlerdi. Bunlara "sahibü'r-rayat -bayraklılardenirdi. Piç çocuklar, babası belli olan çocuklar gibi telakki edilirdi. İslam'dan önce Mekke'de İnak isminde böyle bir kadın vardı. Mersed-i Ganevi, bu kadınla nikah kıymak için Resulûllah'a başvurdu. Bunun üzerine de şu ayet-i kerime nâzil oldu: "Zani kadın da, ancak zani veya müşrik bir erkekle nikahlanır." 7 Arap reislerinin nüfuzlu olanlarının cariyeleri, bazılarına peşkeş çekilirdi. Bunlar da, her tür kimse ile rezaletler yapmaktan çekinmezlerdi. Bu reislerin meşhurlarından birisi de ünlü münafık Abdullah b. Ubey idi. Hicret'ten önce bütün Medine halkı onu başlarına reis yapmak istemişlerdi. Abdullah b. Ubey'in iki cariyesi vardı. Bunları başkalarıyla zina etmeye zorlamıştı. Bunu üzerine şu ayet-i kerime nâzil oldu: "Cariyelerinizi fuhşa sevk etmeyin." 8 Nikah adı altında çeşitli fuhuş ve ahlaksızlıklar sergilenirdi. Bir adamın cesaret ve kahramanlığına hayran olduğu biri var ise, onun gibi cesur ve kahraman bir evlada sahip olmak için kendi karısını o adama gönderir ve onunla yatmasını isterdi. Böylece, o cesur adamın nutfesinden bir evlada sahip olurdu. Başka bir ahlaksızlık da şöyle yapılır ve buna nikâh denirdi: On veya daha az kişiden oluşan bir topluluk, bir kadını yanlarına alıp sırayla bu kadınla cinsi münasebette bulunurdu. Kadın, hamile kalıp da çocuk dünyaya gelince, kadın istediği bir tanesine haber gönderir, çocuğun ona ait olduğunu bildirirdi. O erkek de çocuğu kendi çocuğu kabul ederdi. Bir diğer nikâh şekli de şu idi: Fahişe kadınlar ellerinde bayrak 7 Nûr, 2 8 Nûr, 33