BÜYÜK BEDİR SAVAŞI (M.624) (7)
Bunun üzerine Cenab-ı Allah, ganimetlerin pay edilmesi konusundaki tasarrufu Resulûllah'a teslim etti. O da, âdil bir tarzda bölüştürdü... Kötü haber, tez ulaştı Kureyşlilere. Mekke'de Ebu Leheb, hezimet haberinin ıstırabıyla dokuz gün sonra öldü. Ölülerine ağıt yakan Kureyşlileri; "Hayır, ağıtı bırakınız; Muhammed ve ashabı bu işe sevinir" diyerek uyarmayı da unutmadı. Resulûllah, esirlerin durumu ile ilgili olarak ashabına danıştı. Hz. Ebubekir, fidye karşılığında serbest bırakılmalarını önerdi. Hz. Ömer ise, öldürülmelerini istedi. Neticede, 70 esir fidye karşılığı serbest bırakıldı. Ancak ayet-i kerime, onlara uyarıda bulundu: "Yeryüzünde ağırlığınızı koyup küfrün belini kırıncaya kadar hiçbir peygambere kafirleri öldürmeyip esir alması yaraşmaz. Siz, geçici dünya metaını istiyorsunuz. Allah ise, sizin için ahireti istiyor..." 184 Uhud günü, mü'minlerden şehid olan yetmiş kişinin, Bedir'de gündeme gelen bu sürçmenin telafisi ve karşılığı olduğu söylenmektedir. Esirler arasında Süheyl b. Amr da vardı. Ki o, Mekke'de Hz. Peygamberi en çok hicveden insanlardan biriydi. Hz. Ömer onu görünce; "Müsaade et ya Resulallah; dişlerini sökeyim bunun. Artık Senin karşında dikilip konuşamasın" der. Bunun üzerine Allah Resulü; "Onu bırak ya Ömer! İleride hoşuna gidecek bir tavır alacaktır" buyurdu. Süheyl daha sonraları Müslüman oldu ve Hz. Peygamberin müjdelediği tavrı; Kutlu Nebi'nin dâr-ı bekâya rıhletlerinde ortaya çıktı. Resulûllah'ın vefat haberi Mekke'ye ulaştığında, Mekke çalkalandı. Hz. Peygamber'in Mekke valisi bir köşeye gizlendi. Mekkeliler, az kalsın irtidat ediyordu. Bunun üzerine Süheyl b. Amr, Kâbe'nin kapısına dikilerek veciz bir konuşma yaptı. Mekke halkı, irtidat etmekten vazgeçti. İşte Hz. Ömer, bu güzel ta184 Enfâl, 67