BOYKOT VE TECRİT (4)
i Kâinat Efendimiz, bu ağır şartlar altında dahi tebliğ vazifesini hakkıyla ifa ediyor; bir yandan akrabalarını İslam'a davetten geri durmazken, bir yandan da Mina, Mecenne ve Ukaz panayırlarında yabancı ziyaretçileri İslam'a davet ediyordu. Allah Resulü'nün bu gayretinde, bizim için büyük bir hikmet bulunmaktadır. Görüldüğü üzere, Allah Resulü, vazifesini her zaman ve zeminde devam ettirmiş; baskı ve zulmü bahane ederek tebliğ vazifesinden asla geri durmamışlardır. Kişi her an ölümle karşılaşabileceği için, bulunduğu anda kulluk vazifesini yapıp yapmadığının muhasebesinde olmalı; yaşadığı anı çok iyi değerlendirmelidir. Nefis ise, ya geçmişte yaşayanların hatalarını bahane ederek, ya da işlerin düzelmesini gelecekte ele geçecek imkânlara havale ederek insanı kulluk vazifelerinden alıkoymaya çalışır. Mü'min, bu noktada çok dikkatli olmalıdır. Bilmelidir ki; kendinden evvelkilerin muhasebesini yapmaya çalışması, Allah'a hesab vermekten kendisini kurtaramayacaktır. Yine; `Şartlar uygun değil; İslam'ın bütününü yaşamama müsaade edilmiyor' diye bir köşeye çekilmekten de beri olmalıdır. Cenab-ı Hak; "Siz hâlinizi değiştirmedikçe, Ben de nimetimi değiştirmem" buyurmuştur. Hz. Peygamber de; "Siz bildiklerinizle amel ederseniz; Allah da size bilmediklerinizi öğretir" buyurmuşlardır. Öyleyse mü'min, hâlini değiştirip kendisini daha iyiye doğru taşımadığı müddetçe, Allah'ın, nimetini tamamlamayacağını bilerek bu şuurla Hakk'a yönelmeli, sabır ve sebatla hizmet etmelidir. Boykot uygulamasının üçüncü senesinde, Allah (c.c.); Kâbe'ye asılan sahifeye bir kurt (böcek) musallat etti. Kurt, kâğıdın tamamını yemiş, sadece "Bismike Allahümme" (Allah'ım, Senin isminle başlarım) yazısı kalmıştı. Aldığı vahiy üzerine amcasına giden Hz. Peygamber, durumu ona anlattı. Bunun üzerine Ebu Tâlib, müşriklere giderek sahifeye bakmalarını; eğer Hz. Muhammed haklıysa boykottan vazgeçmelerini istemiş; aksi hâlde, Resul-i Ekrem'i kendilerine teslim edeceğini söylemişti.