ANNESİ HZ. FATIMA’NIN (A.S.) ŞEHADETİNDE İMAM HÜSEYİN (A.S.)

---

Tarih şahittir ki, Hz. Fatıma (a.s.) babası Resulüllah (s.a.v.)'in rıhletinden sonra hiç gülmemiştir. Ve yine, Hz. Fatıma (a.s.) Babasının ardından o kadar gözyaşı dökmüştür ki, tarihte en çok ağlayan beş kişiden biri olarak kabul edilmiştir. Babasının bu dünyadan göçmesi ona o kadar ağır gelmiştir ki, bu acı olaydan sonra yaklaşık altı ay kadar yaşamış ve sonra Babasının yanına rıhlet etmiştir. Altı ay süren bu hasret dolu günlerini ise, iki ciğerparesi Hasan (a.s.) ve Hüseyin (a.s.)'ı yanına alarak Bâki Mezarlığı'nda ağlayarak geçirmiştir. Nihayet çok sevdiği evlatlarından ve eşi Hz. Ali (a.s.)'dan ayrılma ve Babasına kavuşma ânı gelmiştir. Hz. Fatıma (a.s.) son anlarını yaşadığını hissettiği bir anda, yanında bulunan Esma'ya şöyle buyurdu: "Ey Esma, bir yemek hazırla ki, ciğer köşelerim eve gelince yesinler ve onların benim yanıma gelmelerine izin verme. Beni bu halde görüp perişan olmasınlar."