ÂLEMLERİ SEYR VE VUSLATIN BASAMAĞI (3)
Abdullah b. Abbas, Abdullah b. Mesud, Ebu Said el-Hudri, Enes b. Mâlik, Câbir b. Abdillah, Huzeyfe b. Yeman, Ebu Hureyre, Mâlik b. Sa'saa, Said b. Müseyyeb, Katade, Dahhak, Said b. Cübeyr, İbn Şihab ez-Zührî, Hasan Basrî, Mesruk, Mücahid, İkrime... Kur'an-ı Kerim'de bu mucize şöyle anlatılır: "Mümtaz kulunu, ayetlerimizden bazısını kendisine gösterelim diye bir gece Mescidi Haram'dan alıp, çevresini bereketlendirdiğimiz Mescid-i Aksâ'ya kadar götüren Allah, her türlü noksanlıklardan münezzehtir, eksikliklerden uzaktır. Herşeyi işiten ve gören O'dur." 107 Mi'rac mucizesinin gerçekleşme seyrine geçmeden önce, bu ayet-i kerimenin işaret ettiği sırları vurgulamak uygun olur: Onu, ona mânâsındaki "hu" zamirinde iki vecih, iki yön vardır. İlkine göre Mi'rac'ın hikmeti, "O'na ayetlerimizden bazısını göstermek için" buyruğu gereğince, Hz. Peygambere Hakkın kudret ve azametini göstermektir. Diğer açıdan ise, "O'nu, (âlemlere rahmet olan Allah Resulü'nü) ayetlerimizden olarak gösterelim için isra ettik" mânâsı hâkim olur ki, bu sûretle Mi'rac'ın hikmeti, Peygamberin (s.a.v.) Kendisini bir ayet olarak kâinata takdim etmek olarak ortaya çıkar. Nitekim, İbn Atiyye vb. müfessirler bu mânâyı tercih etmişlerdir. Ayetin devamını ise, "hakikaten O kuldur, ancak kelamımızı işiten ve Zâtımızı gören" tarzında mânâlandırmışlardır. Ancak ru'yet kudreti, bir Hak tecellisidir. O kudreti, kuldan veya akıldan görenler yanılır. Allah göstere ki, görüle. Buharî ve Müslim'in rivayetlerine göre; Hz. Peygamber (s.a.v.), Mekke'de hane-i saadetlerinde (bazı rivayetlere göre amcası Ebu Tâlib'in kızı Ümmühani'nin evinde) iken veya Harem-i Şerif'te bulunurken Cebrail (a.s.) gelmişler, mübarek kalplerini açmışlar, Zemzem ile yıkayarak içini hikmet ve iman nuru ile doldurmuşlardır. 108"İnşirah-ı Sadr" olarak bilinen bu vaka daha önce çocukluk 107 İsrâ, 1 108 Buharî, 1/91; Müslim, 1/148