RACİ OLAYI: KAFİRE GÜVEN OLMAZ (3)
Hubeyb, kadına dönerek; "Onu öldüreceğimden korktun, değil mi? Haksız yere bir masumu öldürmek, ihanet etmek biz Müslümanların özelliklerinden değildir" der. Çocuğu okşar, annesine teslim eder. İdam yerine getirildiğinde Hubeyb, namaz kılmak için izin ister. İki rekât namaz kılar. "Korktu demeyecek olsaydınız, şüphesiz daha fazla kılardım" der. Bir ağaca asarlar; şehid olur. Böylece idamlardan önce iki rekât namaz kılmak onun sünneti olarak devam edegelir. Zeyd b. Desinne ise Ebu Süfyan'ın elindedir. "Söyle bakalım; hayatının bağışlanması karşılığında Muhammed'in öldürülmesini ister misin?" diye sorar Ebu Süfyan. Zeyd'in cevabı, balyoz gibi kafalarına iner: "Canım O'na feda olsun! Değil şurada öldürülmesi, ayağına bir dikenin batmasına bile razı olmam." Bu cevap karşısında Ebu Süfyan; "Muhammed kadar, arkadaşları tarafından bu derece sevilen biri yoktur" demekten kendini alamaz. Bu itiraf; mü'minlerin, kendilerine Hakk'ı tanıtan ve Hakk'a götüren önderlerine itimat, muhabbet ve teslimiyetin ölçüsünü işaret etmesi açısından dikkat çekicidir. Neticede, Zeyd de şehidler kervanına katılır. Bu arada müşriklerden Sülafe b. Sabit, mürşid heyetinin başkanı Asım'ın kafasıyla şarap içmeyi adamıştı. Zira, Uhud Savaşı'nda Asım, Sülafe'nin iki oğlunun kellesini uçurmuştu. Baskını düzenleyen câniler, Asım'ın kafasını kesip Sülafe'ye satmak istiyorlardı. Allah, onu arılarla korudu. Bir bölük arı gelerek Asım'ın çevresini kuşattı. Câniler ona yaklaşamadılar. Bunun üzerine; "Akşamı bekleyelim; ancak o zaman alabiliriz" dediler. Fakat, Cenab-ı Allah öyle bir sel gönderdi ki, Asım'ın cesedini bulmak ne mümkün! Allah, kulunu hayatta iken koruduğu gibi cesedini de korumaya kefildir. Zira, cesed de taşıdığı mânâ ve ruh