İNSAN-I KÂMİL ÜNİVERSİTESİ: SUFFA (7)
gruplar hâlinde hane-i saadetlerinde doyurur, bazen de onlardan aç olanları yedirmeleri için hâli-vakti iyi olanlara emir buyururlardı. Ayrıca hurmalık sahiplerine, hasad mevsiminde, hurmaları topladıkları zaman hurmaların sadakalarını Ehl-i Suffa için salkım hâlinde getirip mescide asmalarını emrederdi. Konuyla ilgili olarak Hz. Bera şunları anlatmaktadır: "Biz hurma sahipleri idik. Herkes hurmasının çokluk veya azlığına göre Suffa Ashabı'na getirirdi. Mescide asardı. Suffalıların da yiyeceği olmazdı. Herhangi biri mescide geldiği zaman asılı salkımın altına gelir, değneğiyle vururdu. Yaş ve kuru hurma düşer, bunları yerdi. Hayırda gönlü olmayan bazı kimseler, hurmanın adi ve ezilmiş salkımını getirip asarlardı. Allah; "Ey iman edenler! Kazandıklarınızın ve yerden sizin için çıkardığım nimetlerin iyilerinden infak ediniz. Kendinizin göz yummadan alamayacağınız fena şeyleri vermeye yeltenmeyiniz. Biliniz ki Allah (her şeyden) mustağnidir ve hem de övülmüş olandır" 162 ayetini indirdi. Bu ayetin inişinden sonradır ki, herkes yanında bulunanın en iyisinden getiriyordu." 163 Hz. Peygamber (s.a.v.), kendisine gelen hediyeleri bile Suffa Ashabı'yla paylaşıyor, onların ihtiyaçlarını gidermek için özel çaba sarfediyordu. Nitekim bir gün Hz. Fatıma validemiz, un öğütmek için değirmen çekmesi sebebiyle elleri şişmişti. Hz. Ali Efendimizle beraber, Resulûllah'a gelerek bir köleyi kendilerine vermesi için ricada bulundular. Kutlu Nebi, kızının bu teklifine; "Vallahi size hizmetçi veremem. Zira, Ben, daha Suffa ehlini çağırıp da karınlarına sokacak bir dürüm, onları geçindirecek bir şey bulamadım. Esirleri satıp, bedelleri ile Ehl-i Suffa'yı doyurmayı, geçindirmeyi düşünüyorum" cevabını verir. 162 Bakara, 267 163 Tirmizî, Tefsir, 2/2987; İbn Arabî, Ahkam, I, 234