İNSAN-I KÂMİL ÜNİVERSİTESİ: SUFFA (8)
Hz. Ali ve Fatıma Validemiz evlerine döndüler. Resulûllah'ın yüreği dayanamadı. Peşi sıra onları takip etti. Yanlarına geldiğinde, yorganın altına girip yatmışlardı. Yorganı başlarına örttüklerinde ayakları, ayaklarına örttüklerinde başları açık kalıyordu. Efendimiz geldiğinde onlar, kalkmaya yeltendilerse de Resulûllah oldukları gibi rahat etmelerini istedi ve; "Size dilediğinizden daha hayırlısını haber vereyim mi?" dedi. Onlar da "Evet" dediler. Bunun üzerine kendilerine 33 kere tesbih, tahmid ve tekbirden oluşan bir vird tarif buyurdular. Olayı anlatan Hz. Ali, "Allah'a yemin olsun ki, bunları Resulûllah'tan işittikten beri hiç terk etmedim" demiştir. Bunun üzerine İbnu'l-Kevva isimli bir zât; "Sıffin'in dehşetli gecesinde bile terk etmediniz mi?" diye sorduğunda, Hz. Ali, "Evet, o gece dahi terk etmedim" şeklinde cevap vermiştir. 164 Suffa Ehli'nin ihtiyacını, kızının ihtiyacından önde tutan Hz. Peygamber, onlara birçok ziyafetler vermiş, hane-i saadetlerinde yiyecek bulunmadığı zamanlarda gruplar hâlinde diğer sahabilerin evlerine göndermiştir. Zira, onlar, Kur'an-ı Kerim'in ifadesiyle; "Allah yoluna kendilerini adamış, yeryüzünde gezip dolaşma fırsatı bulamayan, hayâları sebebiyle tanımayanların onları zengin zannettiği, insanlardan da bir şey isteyemeyen fakirler" 165 idiler. Gerçekten onlar, Allah Resulü'nün hayatını, O'na fazla yakın olamayan kimi ashaba ve kıyamete dek gelecek mü'minlere takdim ediyor, söz, fiil ve hâlleriyle Peygamberi vitrinliyorlardı. Onları bağrına basan, Peygamberi bağrına basmış oluyordu. Hatta onlar, "Edyafü'l-İslam", Müslümanların, İslam'ın misafirleri kabul ediliyordu. 166 Hadis tarihi incelendiğinde görülür ki, hadis rivayetlerindeki isnad zincirinin birinci halkasının çoğunu Ehl-i Suffa'nın güzide insanları teşkil eder. Nitekim bugün, birtakım kötü maksatlarla 164 Buharî, Farzu'l-Humûs, 6, IV, 48; Müsned, Ahmed b. Hanbel, 1, 106, 107 165 Bakara, 273 166 Buharî, Rikak, VII, 179; Tirmizî, Sıfatü'l-Kıyâne, IV, 648