MUKADDES YOLCU SEVR MAĞARASI’NDA (5)
Bu talimatla geri dönen Sürâka, Kureyşliler'e; "Ben her yeri aradım, bu tarafta kimse yok" diyerek, onları başka yöne sevketmiştir. Sürâka, Hicret'in 8. senesinde Müslüman olmuştur. Bir müddet sonra Allah Resulü, Amim denilen mevkie ulaştı. Bu mıntıkanın sakinlerinden olan Sehmoğullarının reisi Büreyde b. Huseyb, 100 deve mükafaatını kazanmak için seksen kadar adamıyla Allah Resulü'nü aramaktaydı. Hz. Peygamber'e ulaştıklarında Allah Resulü ona; "Sen kimsin?" diye sordu. "Ben Büreyde'yim" diye cevap verdi. (Büreyde'nin kelime mânâsı serinliktir). Peygamber Efendimiz, Hz. Ebubekir'e dönerek: "Ya Ebabekr! İşimiz, serinledi, düzeldi" buyurdular. Peygamber Efendimiz Büreyde'ye tekrar; "Kimlerdensiniz?" diye sordu: "Elsem kabilesindeniz" cevabını alınca; "Ya Ebabekr! Selamete erdik" buyurdular. (Elsem, en selametli, güvenli, huzurlu mânâsına gelir). Peygamber Efendimiz son olarak; "Eslem'in hangi kolundansınız?" diye sordu. Büreyde; "Sehmoğullarındanız" dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber; "Ya Ebabekr, okun çıktı" buyurdular. (Sehm, ok demektir). Daha sonra aynı şefkat ve ağırbaşlılıkla kendisini tanıtan Allah Resulü, onu İslam'a davet etti. Büreyde yanındakilerle beraber Müslüman oldu. Görüldüğü gibi Allah Resulü, muhatabının isminden ve kabilesinin isminden güzel mânâlar çıkararak kendisini öldürmeye gelen insanların kalplerini, güzel lisanı ve nezaketiyle fethetmiştir. Demek ki, İslam davetçisi de muhatabının isminde, memleketinde, giysisinde vs. bir güzellik bulup, muhatabıyla sevgi bağı kurmalı, gönül kapısını aralamalı ve bu sûretle o insanı hak hesabına kazanmalıdır. Bir hafta süren meşakkatli, fakat hikmet dolu bir yolculuktan sonra Allah Resulü, Medine'ye bir saat uzaklıktaki Kuba mevkiine doğru yaklaşmışlardı.