HÜZÜN YILI (M.620) (6)
1. Ebu Tâlib, Hz. Ali'ye, "Oğlum seçtiğin bu din nedir?" diye sordu. Hz. Ali (r.a.), "Baba, Ben Allah'a ve Resulü'ne iman ettim. Peygamberin elçiliğini tasdik ettim. Allah için O'nunla namaz kıldım ve kendisine tâbi oldum" dedi. Ebu Tâlib ise, kendisine cevaben şöyle buyurdu: "İyi bil ki, Peygamber Seni iyilikten başka bir şeye davet etmemiştir. O halde O'na tâbi ol." 99 2. Şeyh Mufid şöyle demiştir: "Ebu Tâlib'in iman ettiğinin bir delili de oğlu Ali ve Câfer'e Resulûllah'a itaat etmelerini emretmesidir." 100 3. Ebu Tâlib, kardeşi Hamza'ya da Resulûllah'a (s.a.v.) yardım hususunda şöyle buyurdu: "Ey Hamza! Ahmed'in dininde sabırlı olmak gerekir. Bu dine yardımcı ol ki, bu sabır sayesinde tevfik kazanasın. Rabbinden hak ile geleni savun. Bu yolda sâdık ve azimli ol. Hakkı asla gizleme... `O'na iman ettim' demen beni çok sevindirdi. O hâlde Allah için Resulûllah'a yardımcı ol." 101 4. Ebu Tâlib, Kureyş'in, Resulûllah'ı (s.a.v.) öldürmeye kesin karar kıldığını duyunca şöyle dedi: "Allah'a and olsun ki, beni defnetmedikleri müddetçe Sana dokunamazlar. Sen benim hayrımı dileyerek davet ettin, Sen sâdıksın (söylediğin doğrudur) ve eminsin. Sen dinlerin en hayırlısını getirdin." Ebu-l Futüh Razi bu hususta şöyle diyor: "Bu sözler, Ebu Tâlib'in imanını açıkça göstermektedir. Zira `Sana iman ettim ve Seni tasdik ettim' sözü ile `Sen sâdıksın' sözü arasında fark yoktur." 102 99 Bkz. Esne'l-Metâlib fi Şerh-i Hutbeti Ebi Tâlib 100 Bkz. Ebu Tâlib, Mu'min-i Kureyş 101 Bkz. Fihrist-i Esmâ-i Ulemâ-i Şia 102 Bkz. Şerhu'l Mevahibi'l-Ledunnîye