HÜZÜN YILI (M.620) (7)
5. Ebu Tâlib, vefat anındaki vasiyetinde şöyle demektedir: "Ey Kureyş kabilesi, Peygamberi seviniz, O'nu himaye ediniz. Allah'a and olsun ki, O'nun yolunda ilerleyen kemâle erer ve hidayetine tâbi olan saadete kavuşur. Eğer sağ kalsaydım O'ndan bela ve zorlukları gidermeye çalışırdım." 103 6. Ebu Tâlib vefat edince Hz. Ali (k. veche) Hz. Peygamberin (s.a.v.) yanına gelip babasının vefatını bildirdi. Resulûllah, bu haberi duyunca çok üzüldü ve Hz. Ali'ye (r.a.) şöyle buyurdu: "Git, O'nun gusül ve kefenleme işlemlerini yap ve bir tabutun içine koyduğun zaman Bana haber ver." Resulûllah (s.a.v.) Ebu Tâlib'in cenazesinin yanına vardığında keder ve üzüntü içinde şöyle buyurdu: "Ey Amca, seninle akrabalık ilişkim vardı. Allah tarafından mükafaatlandırılacaksın. Beni çocukken terbiye ettin, büyüdüğümde Bana yardımcı oldun." Daha sonra da halka dönerek şöyle buyurdu: "Allah'a and olsun, amcama öyle bir şefaatte bulunacağım ki, ins ve cin topluluğu şaşıracaktır." 104 7. İmam Sâdık (r. aleyh) şöyle buyuruyor: "Cebrail, Resulûllah'a (s.a.v.) gelerek şöyle dedi: "Ey Muhammed, Rabbin Sana selam gönderiyor ve "Seni dünyaya getiren sulbe, Sana hamile kalan kadına ve Seni yetiştiren ve sorumluluğunu üstlenen şahsa ateşi haram kıldım" buyuruyor. Sonra şöyle devam etti: "Mezkûr sulb, baban Abdullah b. Abdulmuttalib'dir. Ve Sana hamile olan Âmine bint-i Vehb'tir. Ve seni terbiye eden ise Ebu Tâlib'dir." 105 Peki, zayıf ve meçhul rivayetlere dayanılarak yapılmak istenen nedir? 103 Bkz. Zemahşerî, Keşşâf 104 Bkz. Tarihu'l-Umem ve'l Mulük, ilgili bölüm. 105 Bkz. İbn Hişâm, es-Sire