BOYKOT VE TECRİT (5)

---

Kâbe'ye giden müşrikler, Ebu Tâlib'in anlattığı şeyin doğru olduğunu görmelerine rağmen, dinlerinden dönmemişler, ancak bu hadise, boykotun şiddetine set olmuştu. Boykot kararının aleyhinde, hatırı sayılır bazı kişiler de ortaya çıkınca Kureyşliler, boykotu kaldırmak durumunda kaldılar. Böylece küfür, iman nurunun kuvveti karşısında bir kez daha erimeye mecbur kalmış oluyordu. Müşriklerin boykot kararı almada iki ana hedefleri vardı: Birincisi, Hâşim ve Muttaliboğullarının vücutlarını ortadan kaldırıp, köklerini kazımaya müteveccihti. Her devirde, kafirlerin inanan insanlara zulmünün nihai hedefi de bu olmuştur zaten. İkinci ve asıl gaye ise; Hz. Peygamberi teslim almaktı. Yalnız onlar, Allah'ın (c.c.), sevdiği kulunun vekili ve kefili olduğunu, O'nu ummadığı şekilde koruyup, gözeteceğini bilmiyorlardı. Nitekim; Allah (c.c.), akrabalarına bu noktada büyük bir hassasiyet duygusu vererek Habibini muhafaza etmiştir. Öyle ki; amcası Ebu Tâlib'in, boykot müddetince herhangi bir suikaste mâruz kalabilir diye Resul-i Ekrem'i yanına alıp, adamlarına da nöbet beklettiğini görmekteyiz. "Allah Teâlâ, kuluna kâfi değil midir?"82, "De ki: Allah Teâlâ Bana kâfidir. Tevekkül edenler ancak O'na tevekkül ederler."83 82 Zümer, 36 83 Zümer, 38