BOYKOT VE TECRİT (2)
Burada, küfrün ana vasıflarından ikisini belirgin bir şekilde görmekteyiz. Birincisi, kafir zulmeder; zulmünü de gerekli ve kutsal görür. İkincisi ise; tarih boyunca küfür, hem davasını kutsal görerek mücadele vermiş, hem de gücüne güç katmak için diğer küfür odaklarıyla güç birliği yapmayı ihmal etmemiştir. Mesela; Hz. Sâlih'in peygamber olarak yollandığı Semud kavmi, zulmünü artırabilmek için dokuz kabile olarak birlik kurmuşlardı. Hz. Peygamber ve ashabına uygulanan zulümle tatmin olmayan müşriklerin, kabilelerarası bir işbirliğine girmeleri ve boykot kararı almaları da, aynı küfür zihniyetininin tezahürüdür. Öyleyse; Müslümanlar da, "Düşmanın silahıyla silahlanın" emri gereğince, inanç, kültür ve güç birliğine ulaşmak için azami gayret sarfetmeli, duası ve gayretini bu istikamete yöneltmelidir. Arz üzerinde birlik ve beraberliği Hak adına olacağı için en güzel şekilde gerçekleştirebilecek olan da zaten inanan insanlardır. Nitekim, Allah (c.c.) Kur'an-ı Azim'de; "Allah, kenetlenmiş bir bina gibi saf saf olarak yolunda cihad edenleri sever"80 buyurarak, inananların birliğini sağlam bir yapıya benzetmiştir. Kafirlerin birliğini ise Cenab-ı Hak, Ankebût Sûresi'nin 41. ayetinde `örümcek ağı'na benzetmektedir: "Allah'tan gayrı dostlar ittihaz edenlerin misali, ağ kuran (bunu yuva edinen) örümcek gibidir. Halbuki yuvaların en gevşek ve zayıfı örümcek ağıdır. Şayet bilselerdi!" 81 İşte, edindiği evin örümcek ağı olduğunu bilmeyen Mekkeli müşrikler, Müslümanları boykot ederken; onların bu çile ve meşakkat içerisinde kenetlenip, sağlam bir bina oluşturmak sûretiyle ağlarını deleceklerini bilmiyorlardı. Hâşim ve Muttaliboğulları aileleri, artık dağınık bir şekilde oturamayacaklarından dolayı, Mekke'nin kuzeyindeki Şib-i Ebi Tâlib (Ebu Tâlib Mahallesi) denilen yere topluca taşındılar. Sadece Ebu Leheb, onlarla beraber taşınmadı. 80 Saf 4 81 Ankebût, 41