HİKMETLER (4)
Kur'an ayetlerini de yanlış yorumlayan bazı âlimlerin(?), bu tavırlarıyla, dinleri birleştirip bu sûretle, kendi muharref dinlerini Kur'an'ın mertebesine çıkarmak isteyenlerin ekmeklerine yağ sürdüklerini görüyoruz. Bu komplekse sahip olanların, Hz. Câfer'in şu siyaset ve başarısını defaatle okuyup idrak etmeye çalışmalarını temenni ediyoruz. Hz. Câfer'in başarısında istişarenin de büyük rolü vardı. Zira, o, vazifeye tâlip olmamış; layık görülmüştür. Bu sûretle nefsini aradan çıkarmıştır. Allah Resulü, Allah'ın "Onlarla istişare et" emrini esas alarak her zaman ashabıyla istişare etmiş, onlara da bunu yapmalarını tavsiye etmekten geri durmamıştı. Sahabe-i Kiram da, hatayı en aza indirmek, en doğru olanı seçebilmek, aynı zamanda da nefisleri aradan çıkarıp Allah'ın rahmet, inayet ve bereketini celbetmek için bu tavsiyeden asla ayrılmamışlardır. Kureyş müşriklerinin, hasedleri sebebiyle, malum uzaklığı hiçe sayarak Müslümanları takip etmeleri; inananların varlıklarına, uzakta olsalar bile tahammül edemeyecek kadar kin ve düşmanlık dolu olduklarını göstermektedir. Onların bütün düşmanlıklarının kaynağını hased, kin, cehalet ve taassupları oluşturmaktadır. Böylelikle, Kureyşlilerin eli boş dönmesinden sonra, Habeşistan'da Müslüman muhacirler ile yerli halk çok iyi geçinmişler, dinî vazifelerini rahatlıkla ifa edebilme imkânı bulmuşlardır. Müslümanlar Habeşistan'da böylece yaşayıp dururlarken; "Mekkelilerle Müslümanlar anlaşmışlar; müşriklerin büyükleri İslam'ı kabul etmişler" şeklinde bir söylenti duyarak bazıları anayurtlarına dönmek istediler. 39 kişilik bir kafile yola çıktı. Mekke'ye yaklaştıklarında haberlerin asılsız olduğunu öğrendiler. Bir kısmı geri döndü. Bir kısmı da tebdil-i kıyafetle gizlice şehre girdiler. Habeşistan'daki Müslümanların bir kısmı Medine'ye hicrete kadar; bir kısmı da daha uzun bir müddet orada kalmışlardır.