HİKMETLER (2)
lerde, inançlı hukukçular yetiştirmeye azami gayret göstermelidir. Böylesine kritik dönemlerde, inançlı hukukçu kadrolar, belki de en büyük hizmeti yapacaklardır. Hz. Câfer'in, Amr b. As ve Necaşi'ye karşı konuşmalarındaki müdafaa mantığı ve serdettiği deliller, onun İslam'a vukufiyetini gösteriyor. Eğer Hz. Câfer, İslam'a bu derece vâkıf olmasa idi, onları ikna edemeyecekti ve Habeşistan'dan geriye dönmek zorunda kalacaklardı. Ama durum böyle olmadı. O'nun İslam'ı ve Resulûllah'ı müdafaası, geriye dönmelerini önledi. İslam'ın ilme; özellikle dini anlamaya verdiği ehemmiyet çok yücedir. Binaenaleyh, bir Müslüman; bilhassa İslam'ı tebliğ eden bir mü'min, bu dine vâkıf olacak ki hasmını ikna edebilsin. Yine Müslüman, dinini sadece bilmekle kalmayıp kendi nefsinde tam mânâsıyla yaşamalıdır ki, tebliğde başarılı olabilsin. Nitekim Hz. Câfer (r.a.)'in Meryem Sûresi'ni derin bir aşk ve imanla, vecd içinde okuması Necaşi'yi ağlatmıştır. Yani kralı asıl etkileyen Hz. Câfer'in ve oradaki mü'minlerin imanı, İslam'a olan bağlılıkları ve Allah'a duydukları aşk olmuştur. Her devrin tebliğci Müslümanı, güçlükleri aşabilmek için kendini İslam'a verebilmeli, Allah'a böylesine teslim olabilmelidir. Hz. Câfer'in konuşmaları; onun Allah Resulü'nün firaset ve siyasetini yeni Müslüman olmuş olmasına rağmen, ne kadar ileri derecede kavradığını; Allah Resulü'nde ifnâ olmanın neticesinde, O'nun firaset ve siyasetini kavramakla da kalmayıp hâl edindiğini göstermesi açısından da çok manidardır. Nitekim onun konuşmasında kullandığı cümleler, ne eksik ne de fazladır. Necaşi'yi hakkani bir şekilde övmüş ama aşırılığa ve yardakçılığa gitmemiştir; onun âdil olduğunu bildiği için işe elçilerin isteklerinin hukukî olmadığını ispatla başlamış, yine Necaşi'nin, dinine, Peygamberine ve ahlak-ı hamideye düşkünlüğünü ve de zulüm ve haksızlığa tahammülü olmadığını bildiği için; cahiliyedeki sefahatlerini, Allah