BAZI PEYGAMBERLER İLE HZ. HÜSEYİN (A.S)’IN HÂLLERİNİN BENZERLİKLERİ: (3)

---

İbrahim (a.s.)'ın çektiği belanın beyanı: "İbrahim (a.s.), Nemrud'un ateşine atıldığı sırada, meleklerden yardım kabul etmedi, Şâh-ı Kerbela da, Kerbela'daki musibetlerinde, meleklerden ve cin ordularından yardım istemeyerek onların desteklerine lüzum görmedi. İbrahim (a.s.) eğer rüyadaki hüküm gereğince oğlu İsmail (a.s.)'ı boğazlamaya konuldu ise, Şâh-ı Kerbela da vaziyetin iktizası gereğince, birkaç evladını ve yakınlarını fedâ eyledi. İsmail, kendi varlığının nakdini Hak yolunda koymaya hazırlandı ise, Kerbela Şâhı da, bundan daha yüksek bir makam elde ederek şehitlik derecesine yükseldi. Ehl-i Beyt İmamlarından nakledildiğine göre: Kerbela şehitleri için dökülen her gözyaşı damlası, şeref sedefinde birer inci olup hesap gününde, günahların affedilmesine sebep olur. Amellerin sahifesinden kara çizgileri siler ve günahı ortadan kaldırır." (s. 47) Yâkub (a.s.)'ın belaya düşmesinin beyanı: "Nakledildiğine göre, Hazreti İmam Zeynelâbidin de Kerbela Vakası'ndan sonra hep ağlardı. Yalvararak kendisine, "Ey İmam, bu kadar çok ağlama sabret" dediler. İmam buyurdu: "Ey azizler! Beni bu işte mâzur görün. Hazreti Yâkub gönderilmiş bir peygamberdir. On iki oğlundan birini kaybetmişti. Kaybettiğinin bulunmasında da ümitvar iken o kadar ağlamıştı ki, gözünün karasını gözyaşı seli ortadan kaldırmış ve gözlerini görmez etmişti. Benim ulu babam ve değerli amcalarım , kudretli kardeşlerim gözümün önünde şehit edildiler, dünyadan göçüp ahirete gittiler. Ağlarsam haksız mıyım?" (s. 67) "Allah Allah! Ne güzel bir vakı'adır ki, Yusuf cefâlar görüp, zindana düşüp, Yakub'a haber gönderdi, dertten kurtuldu. Kerbela çölünün mihnet zindanına düşmüş bulunan Kerbela'daki kavmin