RESULÜLLAH’IN (S.A.V) RIHLETİNDE İMAM HÜSEYİN (A.S.)
Dedesi Hz. Peygamberin (s.a.v.) ahirete göçeceği hastalığa yakalandığı zaman İmam Hüseyin (a.s.) henüz altı yaşındaydı. O yaşına rağmen yaşadığı acı ile dünyası kararmıştır. Annesi Hz. Fatıma (a.s.), babası Hz. Ali (a.s.) ve ağabeyi Hz. Hasan (a.s.) ile son anlarında O'nun yanından ayrılmamıştır. Bu rıhletten sonra annesi Hz. Fatıma (a.s.)'ın bir daha yüzü gülmemiş, Hz. Fatıma (a.s.) ömrünün geri kalan günlerini Hasan ve Hüseyin ile beraber Baki Mezarlığı'nda ağlayarak geçirmiştir. Resulüllah (s.a.v.), on dört gün hasta yatağında kalmıştır. Bu süre içinde "Ehl-i Beyt'im" dediği bu dört kişi O'nun yanından hiç ayrılmamıştır. Siyer kitapları incelendiğinde görülecektir ki, Hz. Peygamber (s.a.v.) vaktinin çoğunu Ehl-i Beyt'i ile geçirmiştir. "Oğullarım" dediği Hasan (a.s.) ve Hüseyin (a.s.)'ı eğiten, yetiştiren ilk kişi de O (s.a.v.) olmuştur.