HZ. FÂTIMA’NIN RESÛLULLAH İLE MEDİNE’YE HİCRET ETMESİ (5)
Kafileyi muzaffer bir şekilde "Dacnan" denilen yere götürüp orada konakladı. Orada bir gün bir gece kaldı. Arkalarından gelen zayıf Müslümanlar da onlara yetiştiler. Gecelerini Allah'ı zikrederek geçirdiler. Ayakta, oturarak, yanları üzere yatarak Allah'ı anıyorlardı. Şafak atıncaya kadar bu şekilde devam ettiler. İmam Ali onlara sabah namazını kıldırdı. Sonra yoluna devam etti. Nihayet Medine yakınlarında Kuba denilen yere vardılar. Orada kendilerini bekleyen Resûlullah'a katıldılar." 170 Bu konuda haklarında şu ayet inmiştir: "Onlar, ayakta dururken, otururken, yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar." 171 Beklenenlerin kafileye dahil olmasıyla beraber Hz. Peygamber Medine'ye hareket etti. Evs ve Hazrec kabilelerinin ileri gelenleri O'nu büyük bir sevinçle karşıladılar. Herkes Resûlullah'ın kendi evinde konuk olmasını istiyordu. Hz. Peygamber, kalacağı yer seçimini devesine bıraktı. Deve nerede çökerse orada konaklanacaktı. Nihayet deve, Ebu Eyyub ElEnsari hazretlerinin evinin yakınlarındaki bir araziye çöktü. Hz. Fâtıma ve beraberindeki kadınlar Hz. Eyyub'un evine geçtiler. Hz. Fâtıma babası ile beraber 7 ay boyunca burada kaldı. Mescid ve Hz. Resûlullah'ın evi tamamlanınca Hz. Fâtıma da babası gibi buraya yerleşti. Hz. Peygamber burada bir kardeşlik uygulamasına gidilmesini uygun buldu. Medine'ye göç eden Müslümanlar ile yerli Ensar arasında bir eşleştirme yaptı. İmam Ali'yi ise Kendisi ile kardeş ilan etti. 170 Hidayet Önderleri, Hz. Fâtıma, Dünya Ehl-i Beyt Kurultayı, s. 92-94 171 Âl-i İmran, 191-195