İMAM ZEYNELÂBİDİN’İN ZÜHRİ’YE SERT MEKTUBU (3)
ğersiz ve önemsizdir! (Dünya diye) senin için âbad ettikleri şey ne de azdır. Şimdi gör ki (senin ahretini) ne kadar harap etmişlerdir! Şimdi ne yapacağını düşün, kendine dikkat et, bil ki bir başkası seni kollayamaz, nefsini sorumlu bir insan olarak muhasebeye tâbi tut. Bak ki; sana, küçüklüğünde ve büyüklüğünde nimetleriyle rızık veren Allah'a nasıl şükredersin? Allah'ın şu buyruğunun kapsamına girmenden ne kadar da korkuyorum: "Onlardan sonra, oğulları onların yerini aldılar ki kitap (Tevrat)'ın vârisi oldular. (Ama) bu alçak dünyanın metaını alıp (Allah'ın hükmüne ve emrine tercih edip) derler: (Eğer biz günahkar olursak) pek yakında (Allah tarafından) bağışlanmış olacağız." 349 Sen ölümsüz dünyada değilsin, bir dünyadasın ki göç ilanı verilmiştir. Meğer insan yaşıtlarından ve akranlarından sonra bu dünyada ne kadar kalır ki? Bu dünyada (günahlarından dolayı) korkan kimseye ne mutlu ve ölüp de geride günahlarını bırakan kimsenin vay halline. Uyan ve bil ki bu vesile ile tehlike sana duyurulmuş oldu. (Kendini ıslah etme yolunda) bir adım öne at, (şimdilik) sana mühlet verilmiştir. Sen bir cahille karşı karşıya değilsin. Senin amellerinin hesabını tutan, (Allah) hiçbir zaman (sapmalarından) gafil olmaz. Yolculuğa hazırlan ki, önünde uzun bir yol vardır. Günahlarını tedavi et ki yüreğin ağır hastadır. Seni kınadığımı, eleştirdiğimi sanma, hayır, istedim ki Allah senin geçmişteki yanlışlıklarını telafi etsin ve yitirdiğin dinini sana geri versin. Bunu yaparken Allah'ın şu buyruğunu hatırladım: "Hatırlat ki; hatırlatma mü'minlere yarar sağlar." 350 Sen yalnız kalıp, kendilerini unuttuğun yaşıtlarını, akranlarını hatırla, gör ki senin (günahlara) saplandığın kadar onlar saplandılar 349 Zariyat, 55 350 Zariyat, 55