O'nu takip eden şahit, İmam Ali'dir (a.s.)."119 39- Maide Sûresi, 67. ayet-i kerime: El-Vahidi, Esbab-ı Nüzul adlı eserinde, Maide suresi 67. ayet-i kerimesine dair; "Ey Peygamber, Rabbin tarafından indirilen emri bildir ve eğer bu tebliği ifa etmezsen O'nun elçiliğini yapmamış olursun" ayet-i kerimesi Gadr-i Hum günü Ali bin Ebi Tâlib hakkında nâzil oldu" der.120 Aynı rivayet, eş-Şevkani'nin eserinde de yer almaktadır.121 40- Maide Sûresi, 3. ayet-i kerime: "Bugün dininizin hükümlerini tamamladım..." Ebu Hureyre'den rivayet edilir ki, "Gadr-i Hum günü, Zilhicce ayının onsekizinde, Resulüllah (s.a.v.), `Ben kimin mevlası isem, Ali de onun mevlasıdır' buyurduktan sonra bu ayet-i kerime inmişti." 41- Ahzab Sûresi, 25. ayet-i kerime: "Şanı yüce olan Allah cenkte mü'minlere kifayet etti." Büyük muhaddis es-Suyutî'nin beyanına göre122; Abdullah bin Mesud (r.a.), bu ayet-i kerimenin Resulüllah (s.a.v.) zamanında şöyle okunduğunu bildirdi: "Şanı yüce olan Allah cenkte Ali bin Ebi Tâlib ile kifayet etti. Nitekim Hendek cenginde müşriklerin meşhur pehlivanlarından Amr bin […]

daha yeni yetişmiş bir genç olan İmam Ali (a.s.), Resulüllah'tan (s.a.v.) izin alıp o kafirin şerrini İslam'ın üzerinden çekmişti. Bu ayet-i kerime de bu durumun üzerine indi.123 42- Tahrim Sûresi, 6. ayet-i kerime: "Biliniz ki Yüce Allah, O'nun (Resulüllah'ın) mevlasıdır. Cebrail de mü'minlerin salihine ve bunların arkasında bütün melekler O'na (Resulüllah'a) zahirdir." es-Suyuti, Durr'ül-Mensur'da bu ayet için Resulüllah'ın (s.a.v.) şöyle buyurduğunu nakleder: "Mü'minlerin salihi Ali bin Ebi Tâlib'tir."124 43- Sâf Sûresi, 24. ayet-i kerime: "Onları durdurun, zira onlar mes'uldürler." Yakubî, bu ayet-i kerime hakkında şöyle yazmaktadır: Resulüllah (s.a.v.), bu ayet hakkında şöyle buyurdu: "Onları durdurun; zira onlar, Ali'nin ve Ehl-i Beyt'inin velayetinden mesuldürler."125 44- Beyyine Sûresi, 7. ayet-i kerime: "İman edip de salih ameller işleyenler ise, muhakkak ki, halkın en hayırlısıdır." Bu ayet-i kerime indiğinde Resulüllah (s.a.v.), Hz. Ali'ye (k.veche) hitaben şöyle buyurdu: "Halkın en hayırlısı olan Sen ve taraftarlarındır. Sen ve peşinden Seni takip edenler, kıyamet gününde […]

duğunuz bir şekilde geleceksiniz. Senin düşmanların ise gazab ve suç ile yüklü bir şekilde geleceklerdir." Bunun üzerine İmam Ali (a.s.), "Ey Allah'ın Resulü (s.a.v.), Benim düşmanlarım kimlerdir?" diye sordu. Resulüllah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Senin düşmanların Senden uzaklaşıp, Sana lanet edenlerdir. Fakat Arş'ın gölgesine önde giden, hayırlı olanlara ise ne mutlu!" İmam Ali (a.s.) sordu ki: "O hayırlı kişiler kimlerdir?" Resulüllah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Onlar Senin taraftarların ve Seni sevenlerdir." el-Mâliki, bu ayet-i kerimenin tefsiri bâbında el-Fusul adlı eserinde şunları kaydetmektedir: "Resulüllah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Halkın en hayırlısı Sen ve taraftarlarındır ey Ali. Kıyamet gününde razı olmuş ve rıza görmüş olarak geleceksiniz. Senin düşmanların ise gazaba uğramış ve başları yukarı kalkık olarak gelecekler."126 45- Yunus Sûresi, 58. ayet-i kerime: "De ki: Allah'ın fazileti ve rahmeti ile..." İbn Asakir'in nakline göre; Abdullah bin Abbas dedi ki: "Allah'ın fazileti Resulüllah'tır (s.a.v.); Allah'ın rahmeti ise Ali'dir."127 46- Necm Sûresi, 1-4. […]

İbn Meğazilî, büyük sahabi Enes bin Mâlik'ten rivayet ettiğine göre, o şöyle dedi: "Bir gün Resulüllah (s.a.v.) ile beraber olduğumuz bir anda gökten bir yıldızın kaydığını gördük. Bunun üzerine Resulüllah (s.a.v.) buyurdu ki: "Bu yıldız kimin evine düşerse, o kişi, Benden sonra Benim halifemdir." Bizler gidip baktık ki, yıldız Ali'nin evine düşmüş. İşte bunun üzerine bu ayet-i kerime indi.128 47- Ra'd Sûresi, 29. ayet-i kerime: "Onlar ki iman edip salih amel işlediler; onlara cennette bir ağaç (tuba ağacı) ve dönecek ne güzel yer vardır." Muhammed İbn Sirin'den rivayet edildiğine göre; "bu ayetteki Tuba ağacı, cennette olan bir ağaçtır ki, kökü Ali bin Ebi Tâlib'in evindedir. Cennette ne kadar ev varsa, hepsinde bu ağacın bir dalı vardır." 48- Vakıa Sûresi, 10. ayet-i kerime: "Bir de ileri geçenler ki, ileri geçmişlerdir." İbn Meğazilî, Abdullah bin Abbas'dan şunu nakleder. Dedi ki: "Musa'ya (Aleyhisselam) en ileride olan Yuşa bin Nun'dur. Yasin […]

el-Belhî, şunları nakleder: Ayet-i kerime indiğinde Resulüllah'a (s.a.v.) sordular ki, "Ayette geçen bu `imam', Tevrat, İncil ve Kur'an mıdır?" O esnada Resulüllah'ın (s.a.v.) huzuruna İmam Ali (a.s.) gelir. Resulüllah, bunun üzerine şöyle buyurur: "Ey Allah'ım, içine her şeyi saydığın kitap işte şu imamdır."130 50- Tevbe Sûresi, 119. ayet-i kerime: "Sâdıklar ile beraber olunuz." İbn Asakir'den rivayet edilir ki, bu ayet-i kerimedeki murat şudur: "Yani Ali bin Ebi Tâlib ile beraber olunuz."131   130 el-Belhî, Yenabi'ul Mevedde, bab 24, s.77 131 İbn Asakir, Tarih'u Medine'ti Dımaşk, s.421-422

1- "Ya Ali! Sen ilk Müslüman olan ve ilk iman eden kimsesin. Ve Sen, Bana Harun'un Musa'ya olan nispetini taşıyorsun."132 2- "Sizden, Havz-ı Kevser'in başında Benim yanıma ilk gelecek kimse, ilk Müslüman olan Ali bin Ebi Tâlib'dir."133 3- Resulüllah (s.a.v.), Hz. Ali'nin elinden tuttu. Ve şöyle buyurdu: "Biliniz ki hiç şüphesiz bu, Bana ilk iman eden kimsedir. Ve kıyamet günü Benimle ilk müsafaha edecek kimse de O'dur."134 4- "Eğer yer ve gökler bir kefeye konulsa ve Ali'nin imanı da başka bir kefeye; hiç şüphesiz Ali'nin imanı ağır basar."135 5- "Ya Ali, Yüce Allah'ı Benden ve Senden başkası (hakkıyla) tanımamıştır. Ve Seni Allah'tan ve Benden başkası (hakkıyla) tanımamıştır."136 132 İhkakü'l-Hak, c. 4, s. 218 133 Fezail'il Hamse, c. 1, s. 179 134 İhkakü'l Hak c. 4, s. 347 135 El-Emali, Tusi, c. 2, s. 188; Biharü'l-Envar c. 104, s. 3; Menakıb'u Ali bin Ebi Tâlib, s. 289; Fezail'ül Hamse, […]

6- "Biliniz ki, kim Ali'yi tanır ve O'nu severse, Allah ölüm meleğini peygamberlere gönderdiği gibi ona gönderir; MünkerNekir'in korkularını ondan uzaklaştırır. Mezarını nurlandırır. Ve onu yetmiş yıllık mesafe kadar genişletir. Kıyamet günü onun yüzünü ak eder."137 7- "Kim Peygamberi sevdiğini zanneder ama Vasiyi sevmezse hiç şüphesiz yalan söylemiştir."138 8- İmam Ali'den gelen rivayete göre Resulüllah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Ben, Yüce Allah'tan duydum ki, şöyle buyurdu: `Ali bin Ebi Tâlib, Benim kullarım üzerindeki hüccetim, beldelerimdeki nurum, ilmimin eminidir. O'nu tanıyanı Cehenneme sokmayacağım. Bana isyan etse (bazı günahları işlese) dahi! Ve onu inkâr edeni Cennete sokmayacağım; Bana (bazı konularda) itaat etse bile..."139 9- "Ali bin Ebi Tâlib'in yüzüne bakmak ibadettir."140 10- "Meclislerinizi Ali bin Ebi Tâlib'i zikretmekle süsleyin."141 11- "Hiç şüphesiz Ali'de öyle hasletler vardır ki, eğer onlardan bir tanesi bile bütün insanlarda olsaydı; fazilet olarak onunla yetinirlerdi."142 12- "Ey Ali, Sen olmasaydın Benden sonra mü'minler tanınmazdı."143 137 Biharü'l-Envar […]

13- "Ali'nin hizbi, Allah'ın hizbidir. O'nun düşmanlarının hizbi ise şeytanın hizbidir."144 14- "Ümmetimden bazı gruplar, Senin hakkında hıristiyanların Mesih İsa b. Meryem hakkında dediklerini demeselerdi, Senin hakkında öyle bir söz söylerdim ki, yanından geçtiğin her topluluk, ayaklarının altındaki toprağı ve abdest suyunun fazlalığını şifa için alırlardı. Ancak Senin (faziletinde) şu kadarı yeterlidir ki, Sen Bendensin, Ben de Senden... Sen Benden miras alırsın, Ben de Senden; Sen Bana göre Harun'un Musa'ya olan nispetini taşıyorsun. Ancak Sen peygamber değilsin. Sen Benim borcumu ödersin. Ve Benim sünnetim üzere savaşırsın. Hiç şüphesiz Sen, yarın (mahşer gününde) Kevser havuzumun başında Benim halifem olacaksın."145 15- "Allah her ilmi Bende toplamıştır. Ben de bildiğim her ilmi `muttakilerin imamı'nda topladım. Ben her ilmi Ali'ye öğrettim. O'dur açık ve şüphesiz olan imam."146 16- "Benden sonra ümmetimin en çok ilim sahibi olanı Ali'dir."147 17- "Ali Benim ilmimin kapısıdır."148 18- "Ben öğrendiğim her şeyi mutlaka Ali'ye de öğrettim, […]

20- "Ben ilmin şehriyim. Ali onun kapısıdır. Allah şöyle buyurdu: `Evlere kapılarından girin.' (Bakara: 185). O halde kim ilim istiyorsa ona kapısından girsin."151 21- "Ben ilim hazinesiyim. Ve Ali onun anahtarıdır. Kim hazineyi isterse anahtara gelsin."152 22- "Hikmet on parçaya bölünmüştür. Dokuz bölümü Ali'ye, bir parçası (diğer) insanlara verilmiştir."153 23- "Benden sonra sünnette ve (davalarda) hüküm verme hususunda ümmetin en bilgilisi Ali b. Ebi Tâlib'dir."154 24- "Ali ihtilaflar hakkında hüküm vermede ihsanların en bilgilisidir."155 25- "Ali b. Ebi Tâlib sizin aranızda Allah'ın hükümleriyle hükmetmiştir."156 26- "Ey Ali, Ben ilim şehriyim ve Sen onun kapısısın. Şehre ancak kapılarından gelinir. Beni sevdiğini sanıp da, Sana buğzeden kimse yalancıdır. Zira hiç şüphesiz Sen Bendensin, Ben de Senden. Senin etin Benim etimdir. Senin kanın Benim kanımdır. Ve Senin ruhun Benim ruhumdandır."157 27- "Ali'den şikayet etmeyin; zira O, Allah'ın zâtı hakkında katıdır. Ve müdara ehli değildir."158 151 Yenabiü'l Mevedde s. 65 […]

28- "Ali dinin direğidir."159 29- "Bu (Ali), Benden sonra Hak uğruna insanlara kılıç sallayacaktır."160 30- Resulüllah, namazlarının birinde rükûunu normalden fazla uzattı. Bunun sebebi sorulunca şöyle buyurdu: "Ali b. Ebi Tâlib, o rekâta erişip yakalayıncaya kadar Cebrail elimi tuttu ve bekletti."161 31- "Ali tahammül açısından insanların en üstünüdür."162 32- "Eğer tahammül, insan şeklini alsaydı, Ali olurdu."163 33- "Ben ve Ali bir nurdan yaratıldık."164 34- "Ya Ali, Allah Seni öyle bir süsle süslemiştir ki, kullar, Allah katında ondan daha sevimli bir süsle süslenmemiştir. Bu süs, Allah indindeki iyilerin ziyneti olan dünyadaki `zühd'dür. Allah Sana öyle bir hâl vermiştir ki, dünya Senden bir şey azaltmaz, Sen de dünyadan... Allah Sana miskinlerin sevgisini vermiştir. Sen, onların izleyicilerin olmalarına, onlar da Senin imamları olmana razı olurlar."165 35- Hz. Ali'den rivayetle Resulüllah şöyle buyurdu: "Ya Ali, insanlar ahirete meyilsizleşip dünyaya yöneldiğinde, miras malını sınır tanımaz bir şekilde yediklerinde ve malı, bir yığma […]

si hâline getirdiklerinde ve Allah'ın malını (haksız yere) elden ele dolaştırdıklarında ne yapacaksın?" Ben, "Ya Resulallah, onları ve yaptıklarını bırakıp Allah'ın ve Resulü'nün (Bana) seçtiğini ve ahiret yurdunu seçerim. Allah meşiyyetiyle Sana kavuşuncaya kadar dünya musibetleri ve arzularına karşı sabrederim." Bunun üzerine Resulüllah, "Doğru söyledin Ya Ali" buyurdu ve şöyle dua etti: "Allah'ım, bunları Ali'ye nasip buyur."166 36- "Hiç şüphesiz Allah (c.c.), kardeşim Ali b. Ebi Tâlib için sayılamayacak kadar fazilet karar kılmıştır. Kim O'nun faziletlerinden bir tanesini, O'nu ikrar ettiği halde zikrederse, Allah onun yakın ve uzak geçmişteki günahlarını bağışlar. Kim Ali b. Tâlib'in faziletlerinden birini yazarsa o yazı, yok olmadığı sürece melekler onun için mağfiret dilerler. Ve kim O'nun faziletlerinden birini dinlerse, Allah onun kulağıyla işlediği günahlarını bağışlar. Ve kim O'nun faziletlerinden yazıldığı bir kâğıda bakarsa, Allah onun gözüyle işlediği günahlarını bağışlar." Resulüllah şöyle devam etti: "Ali b. Ebi Tâlib'e bakmak ibadettir. Hiçbir […]

eden kimseye ki, kıyamet günü onu, kendi rahmetinden hiçbir şeye kavuşturmamak Allah'ın üzerine bir haktır. Muhammed'in şefaati ona ulaşmayacaktır."168 38- "Adem (a.s.) yaratılmadan 14 bin yıl önce Ben ve Ali, Allah'ın huzurunda bir nur idik. Yüce Allah, Adem'i yarattığında o nuru ikiye böldü. Onun bir parçası Ben, diğer parçası Ali'dir."169 39- "Ben güneş gibiyim... Ali ay ve Ehl-i Beyt'im yıldızlar gibi! Onlardan hangisine uyarsanız hidayet bulursunuz."170 40- "Allah katında insanların en üstün meziyetlere sahip olanı Ali'dir."171 41- Resulüllah kendi eliyle Ali'nin başına sarık sardı. Onun bir ucunu ön tarafından sarkıttı, diğer tarafını ise dört parmak kısa olarak arkasından sarkıttı. Sonra "Arkanı dön" dedi. O da arkasını döndü. "Önünü dön" dedi. O da önünü döndü. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Meleklerin tacı böyledir."172 42- "Ali, Benim hüznümü ve kederimi gideren kimsedir."173 43- "Ali, temiz imamların babasıdır."174 44- "Ali, Havz-ı Kevser'imin başında Benim halifem olacaktır."175   168 İhkâkü'l Hak c. 5, s. 70; […]

45- "Ali kıyamet gününde Benim havzımın sahibi olacaktır."176 46- "Ali Benimle, ölüm anında en son konuşacak kimsedir."177 47- "Ben Seni kendimle ümmetim arasında açık bir alamet ve nişane kıldım."178 48- "Ali, Benim ilmimin kapısı ve gönderildiğim şeyleri Benden sonra ümmetime açıklayacak kimsedir. O'na muhabbet beslemek iman, O'na düşmanlık ise nifaktır. O'na bakmak merhamet ve O'nun sevgisi ibadettir."179 49- "Ali yaratıkların en değerlisi ve Allah'ın Resulü'ne en aziz olanıdır."180 50- "Ali insanların en takvalısıdır."181 51- "Ali, kıyamet günü Yüce Allah'ın hücceti ve delili olacaktır."182 52- "Ben ve Ali bir ağaçtanız; diğer insanlar ise farklı ağaçlardan..."183 53- "Ben ve Ali, Allah'ın kulları üzerindeki hüccetleriyiz."184 54- Resulüllah, "Ali, Bendendir; Ben de O'dan..." buyurunca; Hz. Cebrail de, "Ben de sizdenim" dedi.185 55- Resulüllah buyurdu ki: "Ali insanların önderidir. Ali kâfirleri 176 İhkâkü'l Hak c. 4, s. 270 177 İhkâkü'l Hak c. 15, s. 404 178 İhkâkü'l Hak c. 15, s. 606 […]

katledendir. O'na yardım edene yardım olunur. Onu yalnız bırakan, yalnız bırakılır. O'nun velayetini inkâr eden mel'undur." Hadisin ravisi Ebuzer Gifari devamla şöyle diyor: "Bilin ki, bir gün benim Resulüllah'la namaz kılmakta olduğum bir sırada bir dilenci mescitte yardım talebinde bulundu. Kimse ona bir şey vermedi. Bu sırada Ali rükû halindeydi. Elinin küçük parmağını ona doğru uzattı. O parmağına yüzük takardı. O dilenci gelip yüzüğü parmağından çıkardı ve aldı. Bunu gören Resulüllah, Hz. Ali'nin namazı sona erince başını göğe kaldırarak şöyle dua etti: "Allah'ım kardeşim Musa Sana dua etti ve, "Rabbim göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimdeki düğümü çöz ki, sözümü anlasınlar, ailemden kardeşim Harun'u Bana yardımcı ver. O'nunla kuvvetimi arttır. O'nu işime ortak kıl."186 Sen de O'nun duasına karşılık; "Seni kardeşinle destekleyeceğiz. Ve size öyle bir kudret vereceğiz ki, ayetlerimiz sayesinde onlar size erişemeyecekler... Siz ve size tâbi olanlar üstün geleceksiniz"187 buyurdun. Allah'ım Ben de Senin peygamberin ve seçtiğin Muhammed'im. […]

56- "Ali yaratıkların en değerlisi ve Allah'ın Resulü'ne en aziz olanıdır."190 57- Resulüllah (s.a.v.), "Melekler yedi yıl Bana ve Ali'ye salat (ve selam) etmiştir" buyurdu. "Bunun sebebi nedir ya Resülallah" diye sorulduğunda şöyle buyurdu: "Çünkü Benimle birlikte başka bir erkek yoktu da ondan..."191 58- "Müslümanların efendisine ve muttakilerin imamına merhabalar olsun!"192 59- "Ey Ali Ben kendim için sevdiğim şeyi Senin için de seviyorum, kendim için sevmediğim şeyi Senin için de sevmiyorum."193 60- "Ehl-i Beyt'imin Bana en sevimlisi ve Kendimden sonraya bıraktığım en üstün kimse Ali b. Ebi Tâlib'dir."194 61- İmam Sâdık, İmam Muhammed Bâkır'dan, o da Hz. Cabir'den şöyle rivayet etmiştir: "Ben ve Abbas Resulüllah'ın yanında oturuyorduk; o sırada Ali içeri girip selam verdi. Hz. Peygamber, selamını aldı ve kalkıp O'nu kucakladı. İki gözünün arasından öptü. Ardından sağ tarafına oturttu. Abbas, "Ya Resulallah, O'nu seviyor musun?" diye sordu. Resulüllah şöyle cevap verdi: "Ey Amca, Allah'a and olsun ki, […]

62- "Ey Ali, -Ben de dahilkimseye verilmeyen üç özellik Sana verilmiştir: Sana Benim gibi kayınpeder verilmiştir. Ama Bana Senin gibi kayınpeder verilmemiştir. Sana kızım gibi bir "sıddıka", eş olarak verilmiş ama Bana O'nun gibi eş verilmemiştir. Sulbünden Hasan ve Hüseyin gibi iki evlat Sana verilmiştir. Ama Benim sulbümden Bana, onlar gibi evlat verilmemiştir. Ne var ki Siz Bendensiniz, Ben de Sizden."196 63- "Kim Hz. Adem'e ilmi açısından, Nuh'a takvası açısından, İbrahim'e tahammül ve sabrı açısından, Musa'ya heybeti açısından, İsa'ya ibadeti açısından bakmak isterse, Ali b. Ebi Tâlib'e baksın."197 64- "Kim İbrahim'e ilim ve tahammül açısından, Nuh'a hükmü açısından, Yusuf'a güzelliği açısından bakmak isterse Ali b. Ebi Tâlib'e baksın."198 65- Resulüllah (s.a.v.), "Siz ikiniz her inatçı kâfiri Cehenneme atın" ayetinin tefsirinde şöyle buyurdu: "Yüce Allah, kıyamet günü insanları bir araya topladığında, Ben ve Sen ey Ali, arşın sağ tarafında yer alacağız. Allah Bana ve Sana […]

mürsel peygamberlerini mukarreb meleklerine üstün kılmıştır. Beni de bütün peygamberlere ve resullere üstün kılmıştır. Üstünlük Benden sonra Sana ve Senden sonraki imamlara aittir. Hiç şüphesiz melekler, bizim ve sevenlerimizin hizmetçisidirler. Ey Ali, Arş'ı taşıyan melekler ve etrafındakiler, Rablerinin hamdıyla tesbih eder ve bizim velayetimize iman edenlere mağfiret dilerler. Ey Ali, Biz olmasaydık, Yüce Allah, ne Adem'i yaratırdı, ne Havva'yı, ne Cenneti yaratırdı, ne Cehennemi, ne göğü yaratırdı, ne de yeri. Biz meleklerden nasıl üstün olmayız? Oysa biz tevhid konusunda, Rabbimizi tanıma ve O'na tesbih, takdis ve tehlil etme hususunda onlardan öne geçtik."200 67- İmam Câfer-i Sâdık'ın babasından, onun da babalarından rivayet ettiğine göre Resulüllah şöyle buyurdu: "Hiç şüphesiz Yüce Allah, kıyamet günü insanları bir araya getirdiğinde, Bana "Makam-ı Mahmud" vaadinde bulunmuştur. Ve mutlaka Bana verdiği vaadinde vefa edecektir. Kıyamet günü olduğunda, bin dereceli bir minber kurulacaktır ki, sizin şu basamaklarınıza benzemez. Ben o minberden […]

manlarını, zürriyetinin ve ümmetinin düşmanlarını Cehenneme dahil eyle!"201 68- "Ali dünyada saadetli, ahirette ise sâlihlerden olacaktır."202 69- "Ali, mü'minlerin reisi; mal ve servet ise münafıkların reisidir."203 70- "Ali, Resulüllah'ın ailesinin en iyisidir."204 71- "Ali kardeşlerimin en iyisidir."205 72- Enes b. Mâlik'ten şöyle rivayet ediliyor: Resulüllah, beni Ebu Berze Eslemi'nin peşine gönderdi. (Huzuruna geldiğinde) ben de duyduğum halde şöyle buyurdu: "Ey Eba Berze, Rabbim, Ali b. Ebi Tâlib hakkında Bana bir söz vermiş ve buyurmuştur ki, "Ali hidayet sancağı ve iman meşalesidir. O Benim velilerimin imamı ve Bana itaat edenlerin hepsinin nurudur. Ey Eba Berze, Ali b. Ebi Tâlib, kıyamet gününde Havz-ı Kevser'imin başında Benimle birlikte olacak, Benim sancağımı taşıyacak ve Benimle birlikte olup Rabbi'min Cennet hazinelerinin anahtarlarını elinde bulunduracaktır."206 73- "Ali, Benim eminimdir (güvendiğim kimsedir.)"207 74- "Ali, insanlar arasından Allah'ın ahdine en çok vefa eden/ sâdık kalan kimsedir."208 75- Ömer b. Hattab'dan rivayet edildiğine göre, Resulüllah 201 […]

(s.a.v.), Ali'ye hitaben şöyle buyurdu: "Ya Ali, elin Benim elimde olacaktır. Kıyamet günü Ben nereye girersem Sen de gireceksin."209 76- İmam Rıza'dan naklen Resulüllah (s.a.v.), Hz. Ali'ye şöyle buyurdu: "Sen, Haşimoğulları'nın yıldızısın."210 77- "Allah indinde ümmetimin en üstünü Ali'dir."211 78- Câbir b. Abdillah el-Ensari'den naklen Resulüllah buyurdu ki: "Hiç şüphesiz Allah, her gün Ali b. Ebi Tâlib ile mukarreb meleklere iftihar ediyor ve şöyle buyuruyor: "Ey Ali ne mutlu Sana, ne mutlu Sana!"212 79- "Hiç şüphesiz Allah, Seninle yedi semanın ehline övünmektedir."213 80- "Kıyamet gününde Adem, oğlu Şeys ile iftihar edecek; Ben de Ali b. Ebi Tâlib'le..."214 81- Resulüllah'ın Hz. Ali'ye hitaben şöyle buyurduğu nakledilmiştir: "Ya Ali, şüphesiz melekler Senin muhabbet ve velayetinle Allah'a yakınlaşıyorlar. Allah'a and olsun ki, gökte Seni sevenler, yerdekilerden fazladır."215 82- "Hiç şüphesiz Ali b. Ebi Tâlib'in iki meleği, diğer meleklere Ali ile birlikte olduklarından dolayı iftihar etmektedirler. Zira Allah'ı gazaplandıracak bir ameli O'ndan […]

(s.a.v.), Taif Gazvesi'nde Hz. Ali'yi yanına çağırarak O'nunla gizli konuştu. İçlerinde Ebu Bekir ve Ömer'in de bulunduğu bir grup insan, "O'nunla gizli konuştu ama bizimle konuşmadı" dediklerinde; Allah Resulü kalkıp hutbe okumaya başladı. Allah'a hamd ü senâ ettikten sonra şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Sizler Benim Ali'yle gizli konuştuğumu söylüyorsunuz (bunu eleştiriyorsunuz). Allah'a and olsun ki, O'nunla gizli konuşan Ben değilim, Allah'tı (Allah, nasıl vahyederse, Ben öyle konuşurum)."217 84- Esma bint-i Ümeys'den nakledildiğine göre; bir gün Resulüllah, başını Hz. Ali'nin dizine koyarak uyudu. Güneş batıncaya kadar öylece kaldı. Öyle ki Hz. Ali, ikindi namazını kaçırdı. Bunu gören Resulüllah şöyle dua etti: "Allah'ım, Ali Senin ve Resulü'nün itaatindedir. Güneşi O'nun için geri getir." Esma diyor ki: "Vallahi ben güneşin batışını gördüm. O duanın ardından güneşin yeniden çıktığını ve bütün dağlara ve yere ışıdığını da gördüm." Bunun üzerine Ali, kalkıp abdest alarak namazını kıldı. Ardından güneş yeniden battı.218 85- İmam-ı […]