YEZİD’İN İBN ABBAS’TAN BİAT İSTEMESİ (2)

---

Yemin ederim ki, sen şerefte, taatte ve Resulüllah (s.a.v.)'e akrabalıkta bizlerdensin. Allah seni rahmetiyle esirgesin! Gerek kendi kavminden, gerek hariçten senin yanına gidip gelenlerden, haksız İbn-i Zübeyr'in diliyle ve parlak sözleri ile büyülediği kimselere göz kulak ol! Bana itaat ve benim bey'atıma bağlanmaları gerektiğini onlara güzelce, iyice öğret! Çünkü, sen onlar için en çok itaat edilir bir kişisin. Onlar haramları helalleştiren, haksız İbn-i Zübeyr ile adamlarından daha çok seni dinlerler. Vesselam!" 688 Buna karşılık İbn-i Abbas ona karşı bir mektup yazmış ve bu mektupta Yezid'in tüm icraatlarını ortaya dökmüştür: "Abdullah b. Abbas'tan Yezid bin Muaviye'ye... İmdi, İbn-i Zübeyr'in kendi kendisine bey'ata davet ettiğini ve benim de kendisine bey'at etmekten kaçındığımı anlatan yazın bana erişti. Evet! O mesele işittiğin gibi olmuştur. Fakat ben seni ne överim, ne de senin dostluğunu ve sevgini isterim! Bana diyorsun ki, sen sevgi ve dostluğumda herkesle bir değilsin. And olsun ki, senin elinde bulunan haklarımızdan ancak pek azı bize verilmiştir. Sen onlardan pek çoğunu bizden esirgedin ve yanında tuttun! Halkı sana bey'ata teşvik etmemi ve İbn-i Zübeyr'e bey'attan alıkoymamı istiyorsun. Hayır! Sana ne iyilik, ne de seni sevindirmek var! Çünkü sen Hüseyin (a.s.)'ı ince taşlı, milli yerine indirip şehit ettin. Bu sırf keyfî arzu ve görüşünün neticesi idi. 688 Belazurî, Ensabu'l Eşraf, c. 4, s. 18