YEZİD, İMAM HÜSEYİN VE ABDULLAH B. ZÜBEYR’İN BİATİNİ İSTİYOR (2)
Medine Valisi Velid, bu konuda fikrini almak üzere Mervan b. elHakem'i yanına çağırdı. Biat etmeyenlere yapılacaklarla ilgili olarak, "Muaviye'nin ölümünü öğrenmelerinden önce biat için onları çağır, biat etmezlerse boyunlarını vur" diyerek fikrini açıkladı. 281 Mervan'ın tavsiyesi ile ilgili daha geniş bir bilgi de şöyledir: "Onları hemen şimdi çağır. Yezid'e biat etmelerini ve itaat etmelerini iste. Eğer böyle yaparlarsa, bunu kabul edersin. Şayet kabul etmekten kaçınırlarsa, hemen yaklaştır onları ve Muaviye'nin öldüğünü haber almalarına fırsat vermeden boyunlarını vur. Çünkü Muaviye'nin öldüğünü duyacak olurlarsa, her biri yerinden fırlayacak, muhalefet bayrağını açacak ve insanları kendilerine tâbi olmaya çağıracaklardır. Böyle bir durumda da, onlar tarafından karşı koyamayacağın bir tehlikenin sana yönelmesinden korkarım. Fakat Abdullah b. Ömer'den endişe etmiyorum. O, bu işte kimse ile çekişecek değildir. Şunu da biliyorum, Hüseyin b. Ali, Yezid'e biat hususunda senin emrine uymayacaktır. O, kendini Yezid'e itaat etme mecburiyetinde görmez." 282 Mervan'ın tavsiyesi üzerine Velid gecenin geç saatlerinde İmam Hüseyin (a.s.) ve Abdullah b. Zübeyr'e bir çocuk göndererek yanına çağırdı. 283 İmam, kendisine Muaviye'nin ölüm haberinin verileceğini ve Yezid'e biat almak hususunda çağrıldığını anlamıştı. "Abdullah b. Zübeyr, Hz. Hüseyin (a.s.)'a, "Sence bu saatte adam gönderilip çağrılmamızın sebebi ne olabilir?" diye sordu. Hz. Hüseyin, "Sanırım ki Muaviye ölmüştür. Biat için çağrılıyoruz" dedi. Abdullah bin Zübeyr, "Ben bundan daha başka bir maksat olduğunu sanıyorum" dedi. Mescidden ayrılıp evlerine gittiler. 284 281 Yâkubî, c. 2, s. 154; Taberî, c. 4, s. 250 282 Hayat'ul İmami'l Hüseyn, c. 2, s. 25 283 Yâkubî, c. 2, s. 154; İbn'ül Esir, el-Kâmil, c. 4, s. 14-15 284 Dineverî, Kitab'ül Ahbar, s. 227