VE HİCRET BAŞLIYOR
Mukaddes belde, Emin belde, Beytullah'a mekân olmuş şehir... İbrahim'in, İsmail'in, Hacer'in, Peygamber neslinin yaşadığı aziz belde: Mekke... Ashabın, Allah ve Resulü'ne olan iman ve sadakatleri; Mekke'nin müşriklerini çıldırtmış, kıskandırmış ve öyle bir noktaya getirmişti ki; kâinatı aydınlatan İlahî nur bu kadar şiddetle zuhur etmesine rağmen, onlar gözlerini kapamış, kulaklarını tıkamış; nefretleri, işkenceleri, eziyetleri ve de zilletleri çoğalmıştı. Hele Medine'den gelen 75 kadar sahabenin Resulûllah'a biatı, onların hasedini bir kat daha artırmıştı. Diğer yandan, Allah ve Peygamber aşkı sahabeyi öyle bir noktaya getirmişti ki; ne pahasına olursa olsun mukaddes imanlarının yaşanacağı bir aziz beldeyi arar olmuşlardı. Bu sebeple sahabe Allah Resulü'ne müracaat ederek hicret için izin istediler. Fahr-i Kâinat Efendimiz, Medine'ye hicreti müsaade buyurdular. Sahabe gizliden ve de gece vakti bölük bölük Mekke'yi terk edip Medine'ye hicret etmeye başladılar. Sadece Hattab oğlu Ömer (r.a.), açıktan hicret etmiştir. İşin farkına varan Kureyşliler, gidenlere mâni olmaya çalışıyorlardı. Bir kısmını zorla alıkoydular.