UBEYDULLAH BİN ZİYAD, MÜSLİM’İN YERİNİ ÖĞRENİYOR (2)
"Kûfe eşrafından Muhammed b. Eş'as ile Esma b. Harice selam vererek İbn-i Ziyad'ın yanına girdikleri zaman, İbn-i Ziyad onlara, "Hani b. Urve ne yapıyor, nasıldır?" diye sordu. İbn Eş'as'la İbn-i Harice, "Ey emir, o günlerden beri hastadır" dediler. İbn Ziyad, "Nasıl olur? Benim işittiğime göre o bütün gün evinin kapısının önünce oturmakta imiş. Bizim yanımıza uğramaktan kendini alıkoyan nedir? Bize gelip selam vermesi kendisine düşen hak ve vecibelerden değil midir?" dedi. İbn Eş'as ile İbn-i Harice, "Biz bunu ona bildirecek, yanına uğramakta gecikmemesini söyleyeceğiz" dediler. 415 Muhammed b. Eş'as'la, Esma b. Harice, İbn-i Ziyad'ın yanından ayrılarak Hani bin Urve'nin yanına geldiler. İbn-i Ziyad'ın söylediklerini, kendilerinin ona verdikleri cevabı ve sözü anlattıktan sonra, "Biz sana yemin veriyoruz, İbn-i Ziyad'ın kalbinde sana karşı uyanan kinin, düşmanlığın silinmesi için, şimdi bizimle birlikte kalkıp onun yanına gideceksin" diyerek direndiler. Bunun üzerine Hani katırını getirtti. Ona bindi. Muhammed b. Eş'as ve Esma b. Harice ile birlikte gittiler. Vali köşküne yaklaşınca, Hani'nin kalbine bir korku düştü. Arkadaşlarına, "Kalbime bu adamdan bir korku düştü" dedi. Arkadaşları, "Ne için kalbine korku düşüyor? Sen temiz, yaşlı, döğüşmekten uzak bir kişisin" dediler. Hani, onlarla birlikte İbn-i Ziyad'ın yanına girdi. Kadı Şureyh de orada idi. İbn Ziyad Hani'yi görünce, "Ben onun yaşamasını ve iyiliğini istiyorum oysa o benim ölümümü istiyor" diye başlayan bir beyit okudu. 416 415 Dineverî, Kitab'ul Ahbar, s. 235-237 416 Dineverî, Kitab'ul Ahbar, s. 237