RESULÜLLAH’IN VEFATI (6)

Daha sonra Mekke'nin mezar kazıcısı Ebu Ubeyde b. El-Cerrah ve Medine'nin mezar kazıcısı Zeyd b. Salh'i çağırarak mezar kazdırdı. Mezar hazır olunca Hz. Ali, Hz. Abbas, Fazl b. Abbas, Usame b. Zeyd ve Ensardan Avs b. Huli Peygamberimizin mübarek naaşını mezara yerleştirdiler. Hz. Ali bizzat kendi eliyle kefeni baş taraftan açıp, yüzünün sağ tarafına yatırıp kıble yönüne doğrulttu. Ve avucuyla toprak alıp üzerine kapattı. Bu acı olay Hicret'in 11. yılında, Safer ayının 28'inde Pazartesi günü meydana geldi. Enes şöyle dedi: "Hz. Peygamberi (s.a.v.) kabre koyup geri döndükten sonra Fâtımâ (a.s.)'ın yanına geldim. "Resulüllah'ın yüzüne toprak örtmeye gönlünüz razı oldu mu?" dedi ve ağladı.928 Hz. Fâtımâ o gün büyük üzüntüler içinde, "Ben ne kötü bir günde sabahladım" diyerek ağıt yakmaktaydı.929 928 Usdü'l-Gabe, İbn Esir, c. 5, s. 524 929 El-İrşad, Şeyh Müfid, s. 134-134