RESULÛLLAH VE FATIMA BİNT-İ ESED (2)
kısmına gelince burayı Peygamberimiz kendi elleriyle kazdı. Toprağını çıkardı. Resulûllah kabre girdi. Ve kabrin içine uzandı. Ardından şöyle dedi: "Dirilten ve öldüren Allah'tır. Daima diri ve ölümsüz olan yine Allah'tır. Allah'ım! Peygamberin ve önceki peygamberlerin hakkı için annem Fatıma bint-i Esed b. Hâşim'i bağışla. Ona kendini savunacağı kanıtları telkin et, gireceği yeri geniş kıl. Çünkü, Sen merhamet edenlerin en merhametlisisin." Resulûllah, Abbas ve Ebubekir birlikte onu kabre koydular. 34 Orada bulunanlar dediler ki: "Bundan önce kimse için yapmadığın bir uygulamayı gerçekleştirdin. Bunun sebebi nedir?" Buyurdu ki: "Ona gömleğimi giydirdim ki, cennet giysilerinden giysin. Kabrine uzandım ki, kabrin sıkıştırması ona hafif gelsin. O, Ebu Tâlib'den sonra Allah'ın kulları arasında Bana karşı en iyi davranan kimseydi. Allah ikisinden de razı olsun ve onlara rahmet etsin." 35 Ayrıca, Fatıma bint-i Esed'in faziletlerini ve Peygamberimizin onun hakkındaki sözlerini şu müellifler eserlerine aktarmıştır: İbni Asâkîr, İbn Esîr, et-Taberî, Şeblenci, Muhammed b. Talha, İbn Sebbağ el-Belazurî... Hz. Peygamber, Hz. Hatice ile evlenmesine ve eşiyle beraber ayrı bir eve taşınmasına rağmen, amcası Ebu Tâlib'in evine sık sık giderdi. Hz. Ali'yi göğsüne alır, sever uyuyacağı zaman beşiğini sallardı. Bütün bunlar Hz. Ali'ye verdiği değerin ve ona gösterdiği özenin işaretleriydi. 36 34 Besâiru'd-Derecât, s. 71, İmam Sâdık'tan 35 el-Fusûlü'l-Mühimme, İbn Sabbağ, s. 32; Ferâidü's-Simtayn, c. 1, s. 379 36 Bihâru'l-Envâr, c. 35, s. 43