RESÛLULLAH EN ÇOK SEVDİĞİ İKİ KİŞİNİN DARGINLIĞINA DAYANAMAZDI
Hz. Ali (a.s.) ile Hz. Fâtıma arasında bir tartışma olmuştu. Bu tartışmadan hemen sonra Allah Resulü (s.a.v.) onların ziyaretine gelmişti. O'na bir şey belli etmemeye çalışıyorlardı. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) için bir sergi serdiler. Allah Resulü (s.a.v.) o sergiye uzandı. O sırada Hz. Fâtıma (a.s.) Babasına sığınırcasına Allah Resulü'nün (s.a.v.) yanına sokuldu. O'nu gören Hz. Ali (a.s.) da diğer yanına sokuldu. İkisi arasında bir kırgınlık olduğunu hisseden Allah Resulü (s.a.v.), Hz. Ali'nin (a.s.) elini tutarak göğsünün üzerine koydu. Hz. Ali (a.s.) ile Hz. Fâtıma'yı (a.s.) barıştırıncaya kadar öylece kaldı. Daha sonra gülümseyerek evden ayrıldı. Sahabelerin yanına gittiğinde, sevincinin nedenini sordular. Peygamberimiz (s.a.v.), `Niçin sevinmeyeyim ki, biraz önce en sevdiğim iki kişiyi barıştırdım' buyurdu." 263 263 İbn Hacer, İsâbe, 11579
