Resûlullah (s.a.v.) ashabına "kadın nedir?" diye sordu. Dediler ki: "Örtülmesi gereken avrettir". Buyurdu ki: "Peki ne zaman Rabbine en yakın halde olur?" Bu soruya ne cevap vereceklerini bilemediler. Hz. Fâtıma (a.s.) bunu duyunca şöyle dedi: "Evinin iç bölümünden ayrılmadığı zaman Rabbine en yakın olur." Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) şöyle...

İmam Hasan-ı Mücteba (a.s.) şöyle buyuruyor: "Annem Zehra (a.s.)'ın, Cuma akşamı sabaha kadar âlemlerin Rabbine ibadet ettiğini gördüm; sabah şafak sökünceye kadar daima rükû ve secde halindeydi. Mü'minlerin tek tek isimlerini zikredip onlara dua ediyordu fakat kendisi için hiç dua etmedi. Bu durumu görünce; "Anneciğim, neden kendin için...

Hz. Peygamber (s.a.v.) Hz. Hüseyin'in (a.s.) şehit olacağını ve çekeceği diğer musibet ve sıkıntıları kızı Hz. Fâtıma'ya (a.s.) haber verdiğinde Fâtıma (a.s.) çok ağladı ve şöyle dedi: "Bu sıkıntı ve musibetler ne zaman vukû bulacaktır?" Peygamber (s.a.v.), "Ben, Sen ve Ali dünyada olmadığımız bir zamanda" buyurdular. Fâtıma (a.s.) bu sözü...

Fâtımacığım! Kıyamet günü Hüseyin'in musibetine ağlayan göz dışında bütün gözler ağlayacaktır; o göz cennet nimetlerine ulaşmak için gülecektir." 153 Bir gün Hz. Fâtıma (a.s.) Resûlullah'a (s.a.v.) şöyle dedi: "Babacığım, kıyamet günü Seni nerede ziyaret edeyim?" Hz. Peygamber (s.a.v.), "Cennetin kapısının kenarında; orada Hamd Sancağı Benim elimde olacak ve...

İki eli, iki ayağı kesilmiş ve her iki gözü de çıkmış olan bir adam; "Allah'ım beni ateşten koru" diye feryad ediyordu. Bir şahıs ona; "Senin için bir ceza kalmadığı halde yine de Allah'ın seni ateşten korumasını mı istiyorsun?" dediğinde o adam şöyle dedi: "Ben Kerbela'da idim. İmam Hüseyin (a.s.)...

Uyku âleminde Hz. Muhammed'in (s.a.v.), Hz. Ali (a.s.) ve Hz. Fâtıma (a.s.) ile gelip, İmam Hüseyin'i (a.s.) öptüğünü gördüm. Hz. Peygamber (s.a.v.), `Oğlum, Seni öldürdüler mi? Allah da Seni bu hale sokanları öldürsün!' buyurdu. İmam Hüseyin (a.s.), `Beni Şimr öldürdü, burada yatan bu şahıs da benim ellerimi kesti' dedi. Fâtıma...

İmam Sâdık (a.s.) buyurmuştur ki: "Çok ağlayanlar beş kişidir: Hz. Adem (a.s.), Hz. Yâkub (a.s.), Hz. Yusuf (a.s.), Hz. Fâtıma (a.s.) ve İmam Zeynelâbidin'dir (a.s.). Hz. Resûlullah'ın (s.a.v.) rıhletinden sonra Hz. Fâtıma (a.s.)'ın ölünceye kadar bir daha güldüğü görülmemiştir. Hatta öyle çok ağlamıştır ki, Medine halkı O'nun ağlamasından rahatsız...

Câbir İbn-i Abdullah El-Ensarî şöyle diyor: "Bir gün ikindi namazını Peygamber (s.a.v.) ile birlikte kıldık. Ashab Peygamberimizin etrafında oturmuşlardı. Aniden eski bir elbise giymiş olan, ihtiyarlıktan ve güçsüzlükten ayakta duramayan bir adam Resûlullah (s.a.v.)'in huzuruna vardı. Resûlullah (s.a.v.) ona dönüp halini sordu. Cevaben şöyle dedi: `Yâ Resûlallah!...

Arabî kişi Bilal (a.s.) ile Hz. Fâtıma'nın (a.s.) evine gitti. Hz. Fâtıma'nın (a.s.) evinin önünde durduklarında ihtiyar adam yüksek bir sesle şöyle dedi: `Ey nübüvvet ailesi ve meleklerin nâzil olduğu merkez, selamün aleyküm.' Hz. Fâtıma (a.s.) cevaben: `Aleykesselam, sen kimsin?' diye buyurdu. İhtiyar adam şöyle dedi: `Ben fakir bir adamım,...

İhtiyar adam gerdanlığı Ammar'a (a.s.) satıp, parasını aldı ve Resûlullah'ın (s.a.v.) huzuruna döndü. Resûlullah (s.a.v.) ona: `Doydun mu, giyindin mi' diye sordu. İhtiyar adam cevaben şöyle dedi: `Evet, annem, babam Sana feda olsun, ben, (Fâtıma'nın (a.s.) bağışı bereketi ile) müstağni oldum. Allah, Fâtıma (a.s.)'a hiçbir gözün görmediği...