Muhtar da, "Yok. Ben böyle geceleyin zindandan çıkarmalarını dilemem. Gece vakti zindandan çıkarsam gizlenmem gerekir. Ben bir hile edeyim ki, çıktığımda açıktan açığa gezebileyim" dedi. Bunun üzerine Rifaa Havaricin ulularından dört kişiyle birlikte gelip beyatte bulundular. 783 783 Taberî, Tarih, Faruk Gürtunca tercümesi, c. 4, s. 146

"Muhtar b. Ebu Ubeyde, zindana düştüğünden beri Abdullah bin Ömer tarafından yardım isterdi ve şundan ötürü hile ederdi. Abdullah bin Ömer'le akrabalığı vardı. Çünkü o Muhtar'ın kız kardeşi ile evliydi. Bundan dolayı Muhtar kendi azadlısı Zerin'i Medine'ye gönderdi. Abdullah b. Ömer de Abdullah bin Yezid'e mektup yazarak, "Muhtar'ı...

lardır. Ve yakındır ki, ansızın huruc hareketinde bulunabilirler. İş işten geçmeden onu kapat ki, bu fitne ortadan kalksın" dedi. Bunun üzerine Abdullah bin Muti, Hüseyin'i ve Zaide bin Kuddame'yi gönderdi, "Varın, Muhtar'ı çağırın" dedi. Zaide, Muhtar'ın amcasının oğluydu. İkisi de vardılar. Muhtar'a, "Emir seni çağırıyor" dediler. O da, "Duydum ve...

O gece, Muhtar kendisine beyat edenleri topladı ve onlara, "Yarın bizim huruc etmemiz gerekti. Abdullah bin Muti'yi öldürelim" dedi. Ehl-i Beyt'ten bir kişi olan Sa'd İbn-i Ebi Sa'd el-Hanifî, "Biz sana itaatkârız ve senin buyruğundayız. Ama bu yarın için mümkün değil. Şundan ötürüdür ki, bizim halkımız dağılmıştır. Bize...

Sa'd İbn-i Ebi Sa'd el-Hanifî, Havariclerin başkanını evine götürdü ve, "Ben bu mühleti Muhtar'dan diledim. Şunun için ki, beyati o bizden Muhammed bin Hanefiyye adına aldı. Lakin onun bu işten haberi var mı yok mu, bilmiyoruz. Ama ben biliyorum ki, birkaç kişi varalım ondan soralım. Görelim ki, yalan...

Bu dört kişi ondan ayrılıp dışarı çıktılar ve, "Buyuran odur. Buyurmasaydı, "O muhtar yalan söylüyor" derdi" dediler. Bu kararla Kûfe'ye geldiler. Beyat eden halka, "Muhammed b. Hanefiyye, Hz. Hüseyin (a.s.)'ın kanını dilemek bütün Müslümanlara vaciptir" diye buyurdu" dediler. 786 786 a.g.e., s. 148-149

Muhtar, beyat eden halkı topladı ve, "Ey Müslümanlar! Ben şimdi Mehdi tarafından geldim, o Muhammed bin el-Hanefiyye'dir. Ve bana, "Hz. Muhammed'in kanını dileyin" diye buyurdu. Lakin benim doğruluğumdan kuşkuya düştü. Vardılar, sordular, şüpheleri artık kalmadı. Şimdi çıkmaya tedbir alın. Kim itaat ederse onları biliniz" dedi. Halk da ona, "Biz...

nü tayin etti. Ve Hicret'in altmış beşinci yılının Rebiülevvel ayının on beşinci perşembe gecesi huruc ettiler. İyas bin Mearib, Kûfe'de askerin komutanı idi. Bunu haber aldı. Abdullah o zaman Kûfe'de emirdi. Vaziyeti ona haber verdi. Abdullah, "Ne yapmak gerektir" dedi. İyas da, "Kûfe'nin yedi mahallesi vardır. Her gece yedi kişiyi...

Böylece İbrahim her mahallede gezdi ve halkı çağırdı. Ve çok kişi de toplandı. O vakta ki, Zecr bin Kays'ın bulunduğu mahalleye geldi. Zecr ilerledi. Yüz kişiyle savaşa girişti. İbrahim bunları bozdu. Çoğunu öldürdü. Sonra Süveyd bin Abdurrahman'ın mahallesine vardılar. Savaşla uğraştılar. İbrahim Süveyd'i öldürdü. Askerini de bozdu. Böylece...

Abdullah bin Muti'ye, "Muhtar şehirden çıktı" diye haber gelince, o da Şeyb bin Rebi'yi üç bin kişi ile gönderdi. Sonra da Eşred bin İyas'ı üç bin kişiyle gönderip, "Biriniz kapının birinden Muhtar'ın sağından onun üzerine yürüyün. Biriniz öteki kapıdan çıkıp Muhtar'ın solundan vurun. Muhtar'ı ortaya alın, kıskıvrak bağlayın"...